'Schrijven maakt me gelukkig'

Terug naar lijst

Jeugdboekenschrijver John Green over schrijven, dromen en toekomstplannen

De Amerikaanse schrijver John Green debuteerde in 2005 met ‘Het Grote Misschien', een jeugdroman over de dromerige Miles die besluit dat hij genoeg heeft van zijn saaie leven en naar kostschool gaat, op zoek naar het Grote Misschien. Dit voorjaar verscheen Greens tweede jeugdboek ‘19 keer Katherine', waarin hoofdpersoon Colin Singleton voor de negentiende keer aan de kant wordt gezet door een meisje dat Katherine heet. Maar hij geeft het niet op en besluit een theorie te ontwerpen waarmee je de afloop van elke relatie kunt voorspellen. Deze maand was John Green in Nederland om over zijn boeken te praten. Hoog tijd voor een interview!

Grootste droom

‘Als kind wilde ik al schrijver worden,' vertelt John Green. ‘Maar toen leek het me een onrealistische droom, net zoiets onmogelijks als astronaut worden. Pas later, toen ik ging studeren, besefte ik dat schrijver worden misschien toch niet zo'n onbereikbare droom was als ik dacht. Ik vond het doodeng om mijn eerste boek naar een uitgever te sturen. Toen ik werd opgebeld met het nieuws dat ze het boek gingen uitgeven, was ik echt dolblij!'

Het Grote Misschien
'Het Grote Misschien' speelt zich af op de kostschool waar Green zelf als tiener naartoe ging. ‘Het gebouw en het Rookhol waarin Miles en zijn vrienden zich voor de Adelaar (het schoolhoofd) verstoppen, bestaan echt. En, toegegeven, sommige stunts die de hoofdpersonen uithalen, zijn ook echt gebeurd. Sommige volwassen lezers waren boos omdat Miles en zijn klasgenoten roken, drinken en de regels voortdurend overtreden. Maar ik denk dat mijn lezers dat juist leuk vinden aan ‘Het Grote Misschien'. Zo was het bovendien echt: toen ik zelf op kostschool zat, deden we niets anders dan roken, drinken en de regels overtreden!' Maar ‘Het Grote Misschien' gaat niet alleen over grappen en stunts uithalen. Als de beeldschone Alaska plotseling uit Miles' leven verdwijnt, gaat hij op zoek naar een antwoord dat hij misschien nooit zal vinden. ‘Iedereen leeft met vragen waarop hij misschien nooit antwoord zal krijgen,' zegt Green. ‘Mijn grote misschien is dat ik probeer te begrijpen waarom er zoveel oneerlijke dingen gebeuren in de wereld. Ik schrijf om moeilijke en belangrijke vragen met mijn lezers te delen.'

Negentien keer een gebroken hart
Green kwam op het idee voor zijn tweede jeugdboek, ‘19 keer Katherine', door zijn belangstelling voor wonderkinderen. ‘Het leek me leuk om over een hoofdpersoon te schrijven die iets bijzonders heeft.' En bijzonder is Colin inderdaad! Hij is een wonderkind: hij leest iedere dag een boek, hij spreekt elf talen en hij weet haast overal iets vanaf. Colin heeft bovendien een aparte tick: hij wordt alleen maar verliefd op meisjes die Katherine heten. Wat is er zo bijzonder aan deze naam? ‘Colin is als wonderkind gewend aan complimenten. Hij wil later een grote uitvinding doen waarmee hij beroemd zal worden en hij is doodsbang dat dat niet gaat lukken. Hij wil opvallen, en... tja, negentien ex-vriendinnen die Katherine heten, dat valt natuurlijk wel op!' Green weet uit eigen ervaring hoe het voelt als je verkering uitgaat: hij werd namelijk 53 keer door een meisje aan de kant gezet voordat hij trouwde. Maar het is minder dramatisch dan het klinkt, want: ‘Ik tel meisjes die "nee" zeiden wanneer ik verkering vroeg ook als "aan de kant gezet worden". Het is niet zo dat ik 53 relaties heb gehad, dat zou wel erg veel zijn! En het is toch nog helemaal goed gekomen, want nu ben ik getrouwd met Sarah. Zij heeft het vroeger trouwens ook een keer uitgemaakt.'

Nieuw boek
Inmiddels is Green alweer bezig met zijn derde jeugdboek. Dit nieuwe boek gaat over een meisje dat op een nacht spoorloos verdwijnt. De andere personages willen weten wat er is gebeurd. ‘De eerste versie is al af. Maar eerst moet ik nog een heleboel verbeteren. Waarschijnlijk verschijnt het in september 2008. En hopelijk zal ik daarna nog meer veel boeken schrijven, want schrijven maakt me gelukkig.'

Lezen maar!
Heeft John Green tot slot nog schrijftips voor anderen die ook een boek zouden willen schrijven? ‘De belangrijkste tip die ik kan geven, is deze: lees, lees, lees! Je kunt geen boeken schrijven zonder boeken te lezen. Van veel lezen leer je hoe je een verhaal moet vertellen en opschrijven. Dat is volgens mij de enige manier.' Dus, voor iedereen die ook wil schrijven, er zit niets anders op: lezen maar!

Eefje.

Foto van Ton Koene.

 

 

.
.