Charlotte Dematons

Terug naar lijst

Charlotte Dematons (Evreux, 1957) illustreerde voor de eerste Leesfeestsite de openingspagina en verzorgde daarnaast het eerste half jaar talloze kleinere illustraties op deze site. Maar dat is natuurlijk niet haar enige werk. Naast de 150 boeken van andere schrijvers die zij van illustraties voorzag, schreef ze ook nog eens vijf eigen prentenboeken. Een paar weken geleden verscheen haar nieuwe prentenboek 'Tobber'. Redactielid Geri bezocht de illustratrice in haar woning in Haarlem, en interviewde haar voor Leesfeest.

Charlotte studeerde twintig jaar geleden af aan de Rietveld Academie in Amsterdam. Tijdens de tentoonstelling van het eindexamenwerk kwam het uitgeversechtpaar van uitgeverij Lemniscaat een kijkje nemen en gaven haar meteen een opdracht. In hetzelfde jaar verscheen haar eerste prentenboek Dido. Zo begon Charlottes succesvolle carriere als tekenares. Onlangs kwam haar vijfde prentenboek 'Tobber' uit.

'Tobber' is een prentenboek over speelgoedberen die 's nachts wakker worden in hun speelgoedwinkel. Er is een grote kast waar alle beren gezellig bij elkaar zitten. In het midden van de kast zit het beertje Tobber helemaal alleen. Het beertje zegt niets en de andere beren vragen zich het hele boek af wat er met hem aan de hand is. Charlotte kwam op dit idee voor toen ze met haar eigen dochter rond de kerstdagen in de Bijenkorf was. "Je hebt daar van die grote open houten kasten, in de vakjes zaten allemaal speelgoedberen. Terwijl Julie (dochter, red.) lekker zat te zoeken tussen de speelgoedjes zat ik te loeren naar die kasten. En op een gegeven moment zag ik daar helemaal alleen Flipje zitten, het gele beertje uit Tobber. We hebben hem gekocht en mee naar huis genomen. Het jaar erop gingen we weer naar de Bijenkorf. En er was één vak dat helemaal vol zat met beren. Al die beren waren vrolijk, behalve één. Die schaften we ook aan (Tobber in het boek, red.). Mijn dochter zag ook dat het beertje droevig was en zei dat ik hem naast Flipje moest zetten. En dat hebben we gedaan. Ze hebben heel lang hand in hand bij mij op de bank gezeten. Vanuit mijn fascinatie voor die twee beren en die gigantische kast in de Bijenkorf met al die beren is het boek Tobber ontstaan. Het begint met een fascinatie en vervolgens maak ik platen in mijn hoofd. Daarna komt pas het verhaal."

Beren zijn een geliefd thema in de prentenboeken. Zo was Hans de Beer bijvoorbeeld al erg succesvol met zijn boeken over de Kleine IJsbeer. Toch vindt Charlotte het niet cliché om weer met een boek over beren te komen. "In Tobber heb ik geen echte beren gebruikt, maar speelgoedberen. Ik moet zeggen dat ze bij de uitgeverij ook wel hun twijfels hadden toen ik met mijn idee kwam. Maar blijkbaar vonden zij ook dat het iets nieuws toe voegde, anders was het niet uitgegeven."

De lezers zijn het hier duidelijk mee eens, want 'Tobber' is een groot succes. Het boek loopt goed in eigen land, maar is ook al verkocht aan zeven andere landen. Haar vorige boek, 'Ga je mee', is weliswaar uitverkocht in Nederland, maar is 'slechts' verkocht aan vier andere landen. Charlotte is blij met het succes van 'Tobber', maar had eigenlijk meer verwacht van 'Ga je mee'. "Ik denk dat beren mensen gewoon aantrekken. Ga je mee is zo ontzettend leuk om met kinderen te doen, dat is echt een feest. Heel eerlijk gezegd snapte ik er niks van, ik had het succes andersom verwacht."

Bij het boek 'Tobber' zijn voor het eerst ook tasjes en posters van de prenten verschenen. Dit tot groot genoegen van de tekenares. Al had ze dat eigenlijk al bij haar vorige boek verwacht. "Ik vind het geweldig, nog nooit meegemaakt zoiets. Ik schrok er eerst van, al die aandacht, was bang dat het misschien tegen zou vallen en dat ik het dan op mijn dak zou krijgen. Maar wat ik altijd raar heb gevonden is dat ze van 'Ga je mee' nooit een poster hebben gemaakt. Want van iedereen maken ze posters, maar niet van mijn tekeningen. En dat terwijl er vanuit de boekhandelaren wel degelijk vraag naar was."

In de tekeningen van Charlotte zijn altijd veel details verwerkt; als je goed kijkt kun je vaak ontzettend lachen om kleine extraatjes die in de tekeningen te vinden zijn. Dit doet ze speciaal voor de kinderen. "Kinderen zijn anders dan volwassenen. Kinderen zien details, veel meer dan volwassenen. Volwassenen zijn te belazeren en kinderen niet. Ik vind het leuk dat kinderen die details zien. Daarnaast is een prentenboek een duur ding, en dan vind ik niet dat je na één keer lezen alles moet hebben gezien. Ik vind het leuk om dingen in mijn boeken te voegen die als je ze niet ziet er niet toe doen, maar als je ze wel ziet je een extra binnenpretje opleveren."

Op dit moment is Charlotte al weer bezig met een nieuw prentenboek. Een boek over allerlei vormen van leven. Dit keer geheel zonder tekst. De platen zullen op een groter formaat worden gedrukt dan gebruikelijk. "Het worden allemaal kijkplaten, bijvoorbeeld de stad en de woestijn. Ik ben nu met de bergen bezig. Op een plaat heb ik dan Tibet, skiërs, wandelaars, warme stukken en koude stukken. Kortom, op één plaat zal heel veel te zien zijn. Ook veel extra pretjes voor de kinderen die goed kijken!"

Geri.

.
.