3 boeken om te lezen en 3 manieren om te schrijven

Terug naar lijst

Het is een droom. Je zit op je zolderkamertje achter je pc of met je laptop op schoot in de tuin en je verdient veel geld met het schrijven van geweldige verhalen. J.K. Rowling zal toch niet de enige zijn die dat kan? Veel kinderen houden van boeken: van lezen èn van schrijven. Maar hoe word je nu kinderboekenschrijver?

‘Hoe word ik schrijver?’ is ook de titel van een boek van Lonneke van Asseldonk. Een erg handig boek met allerlei tips voor beginnende schrijvers, dichters en journalisten. Lonneke is zelf kinderboekenschrijver en geeft schrijfcursussen aan kinderen. Ze heeft allerlei slimme tips: hoe je een gesprek zo spannend mogelijk opschrijft; hoe je leuke ideeën krijgt voor een verhaal; hoe je een beetje afwisselend schrijft enzovoort. Leesfeest vroeg drie beginnende schrijvers of je wat aan zo’n boek hebt.

Eva Raaff denkt van wel. Toen zij het manuscript* van ‘Het Groene Vuur’ naar uitgeverij Ploegsma stuurde, vonden ze het verhaal geweldig, maar ze moest toch nog veel veranderen. Ze leerde dat je niet elke zin hetzelfde moet beginnen, want dat wordt heel saai om te lezen. Ook moesten de hoofdstukken allemaal ongeveer even lang zijn. Je moet er maar eens op letten, dat is in bijna alle boeken zo. Gewoon omdat dat lekkerder leest. Eva Raaff moest alles opnieuw ordenen en hele stukken herschrijven om dat voor elkaar te krijgen. Maar om aan goede ideeën te komen, had Eva Raaff de tips uit het boek van Lonneke van Asseldonk helemaal niet nodig. Die ideeën zaten gewoon in haar hoofd. Stukken van het verhaal kwamen zo maar tijdens het zwemmen in haar op.

Bij Robin Raven was dat anders. Zijn boek ‘De Vloek van Pak’ is niet, zoals bij Raaff , het eerste kinderboek dat hij opstuurde. Hij had het al vaker geprobeerd. De uitgever vond zijn schrijfstijl leuk, maar de onderwerpen waarover hij schreef niet zo bijzonder... ‘Waarom schrijf je eigenlijk niet een verhaal over Indonesië?’, vroeg zijn vrouw. Want Robin’s vader is geboren op Java en zijn moeder was een plantersdochter uit Sulawesi. Dat heeft Robin nu gedaan en dat bleek dus een superidee.

 

Bart Römer kwam op het onderwerp voor zijn boek in het museum. Hij stond net als Merlijn, de hoofdpersoon uit zijn debuut ‘De Veenheks’, voor de vitrine met daarin het beroemde veenlijk ‘het meisje van Yde’. Dit lijk van een meisje van ongeveer 16 jaar werd gevonden met een touw om haar nek. Haar verhaal liet hem niet meer los. Wel meer dan 10 jaar dacht Römer regelmatig aan dit meisje en zo ontstond dit fantastische boek.

 

Het spannende en mysterieuze begin van ‘Het Groene Vuur’, dat je verderop in deze special kunt lezen, schreef Eva ooit op een regenachtige middag, maar het raakte onderin een verhuiskist. Toen Eva naar Mallorca verhuisde, vond ze het terug. Jaren later schreef ze het verhaal af en stuurde het op naar een paar uitgeverijen. Meestal krijg je dan een aardig briefje terug dat ze niet geïnteresseerd zijn, maar Raaffs boek werd meteen uitgegeven. En terecht! ‘Het Groene Vuur’ is zo’n heerlijk ouderwets ‘leesboek’. Hoofdpersoon Matthias trekt je het verhaal in, dwars door het zwarte diepe woud, over de duivelspiek, naar het spannende eind van het verhaal.

Lonneke van Asseldonk schrijft dat je precies moet weten hoe je hoofdpersonen eruit zien, wat voor karakter ze hebben, welke vrienden ze hebben en hoe die dan weer zijn. Zo zorg je ervoor dat je geen fouten maakt. In een goed boek klopt echt alles! Eva Raaff vertelt ook dat de uitgever daar heel goed op let: 'Je kan je hoofdpersoon bijvoorbeeld niet heel moe laten zijn en het volgende moment enthousiast laten opspringen.' Robin Raven maakt altijd eerst een ‘rammelversie’ van een boek. Hij typt en typt en typt gewoon alles achter elkaar wat er in hem op komt. Later kijkt hij dan of alles ook klopt. Hij schrijft stukken opnieuw en dan wordt het karakter van de hoofdpersonen ook voor hem steeds duidelijker. Bart Römer had Merlijn al zoveel jaar in zijn hoofd, dat hij een goed beeld had van zijn hoofdpersoon. En niet alleen hij! Römer schrijft ook filmscenario’s, dus misschien komt het daardoor dat je alles zo goed voor je ziet, als je het boek leest. Samen met Merlijn zit je tussen de everzwijnen en de woeste Germanen.

Römer heeft ‘De Veenheks’ eigenlijk niet als kinderboek geschreven, maar vooral voor zichzelf. Dat is ook het schrijfadvies dat hij aan alle schrijvende leesfeesters wil geven: 'Schrijf voor je eigen plezier!' 'En gewoon doorgaan', voegt Raven er aan toe, 'blijf in jezelf geloven.' En als dat even moeilijk is… dan pak je het boekje van Lonneke van Asseldonk om je verder te helpen. Succes!

* manuscript - een boek dat nog geen boek is, maar dat een schrijver opstuurt naar de uitgever in de hoop dat hij het wil uitgeven.

‘Hoe word ik schrijver?’
Lonneke van Asseldonk
Uitgevrij Ploegsma, 2004
ISBN 90 216 1767 6

‘Het Groene Vuur’ van Eva Raaff begint zo:

De ineengedoken figuur bewoog zich zo snel als hij kon door het bos, het bundeltje stevig tegen zijn borst geklemd. Behalve het geluid van de stromende regen was het stil, en toch voelde hij het gevaar naderen. (…) De jonge vrouw in het bed lag nog in diepe slaap van het kruid dat ze haar hadden gegeven. Voorzichtig liet hij het kleine bundeltje in het lege wiegje glijden en dekte het toe.

Na dit spannende begin volgt een verhaal over een eeuwenoude voorspelling. De baby uit het bundeltje, Matthias, speelt in deze voorspelling, zonder dat hij dit weet, een grote rol. Matthias blijkt een wisselkind te zijn en komt als 14-jarige terecht in een magische wereld met duistere krachten, groen vuur, zwarte rijders, prinsen en een wolvenvrouw.

‘Het Groene Vuur’
eerste deel van de Taragon Trilogie
Eva Raaff
Uitgeverij Ploegsma, 2006
ISBN 90 216 1949 0

‘De Vloek van Pak’ van Robin Raven gaat over het Indonesië van vlak na de Tweede Wereldoorlog. Toen heette dit land nog Nederlands-Indië. Nederland was boos, omdat Nederlands-Indië onafhankelijk wilde worden en op dat moment hoorde het land nog bij Nederland. De regering stuurde militairen en er vielen veel doden. Uiteindelijk kwam er een wapenstilstand en werd Nederlands-Indië onafhankelijk. Gek is wel dat er zoveel kinderboeken zijn over de Tweede Wereldoorlog en niet één boek over dit stukje geschiedenis. Nu dus wel! ‘De Vloek van Pak’ laat heel goed zien dat de Nederlandse soldaten vreselijke dingen hebben gedaan, maar je gaat het ook beter begrijpen. De opa van Tom, de hoofdpersoon uit het boek, is zo’n militair. Tom heeft medelijden met zijn opa omdat hij het heel moeilijk heeft. Maar het is natuurlijk niet leuk om te weten dat je opa misschien wel iemand heeft gedood. Tom ontdekt met zijn vrienden op zolder de kist van opa uit Indonesië. Zo komt hij in aanraking met Oosterse krachten, stemmen uit het verleden, magische doodskransen en sprekende poppen en zo ontrafelt hij opa’s geheim.

‘De Vloek van Pak’
Robin Raven
Uitgeverij van Goor, 2006
ISBN 90 00 03722 00

‘De Veenheks’ van Bart Römer is een soort ‘Kruistocht in Spijkerbroek’, maar toch weer héél anders! Net als Dolf reist de 15-jarige Merlijn terug in de tijd. Merlijn denkt zelf ook aan Dolf als hij in de Germaanse tijd van zo’n 2000 jaar geleden terecht komt. Daar wordt hij verliefd op Oda. Deze Oda is dezelfde Oda als die van 2000 jaar later. En op beide Oda’s is hij smoorverliefd. Maar Merlijn heeft echt geen tijd om lekker verliefd te zitten doen en te dagdromen. Hij moet keer op keer hard werken om te blijven leven. Hij vecht met beren, wordt bijna uitgeschakeld door een everzwijn en moet vluchten om zijn eigen hachje te redden. Je niet houden aan de regels is levensgevaarlijk, zelfs zoenen kan de dood tot gevolg hebben. Hij realiseert zich steeds meer dat je om te overleven van je eigen kracht uit moet gaan. In ‘De Veenheks’ ruik, voel en zie je die harde wereld voor je. Daar kan geen geschiedenisboek aan tippen. Misschien zelfs ‘Kruistocht in Spijkerbroek’ niet!

‘De Veenheks’
Bart Römer
Uitgeverij The House of Books, 2006
ISBN 90 443 1524 2

Marjolein.
 

.
.