Uit het schrijversleven van...Jan Paul Schutten

Terug naar lijst
 

Oeps kwadraat

Nog één interview en mijn onderzoek voor het Kinderboekenweekgeschenk zit erop. Ik ben op weg naar ‘s werelds bekendste hamburgerketen. Het hoofdkantoor staat nog nét op fietsafstand van mijn huis. Volgens het KNMI blijft het droog en de route is buitengewoon eenvoudig. Vooral dat laatste is belangrijk, want ik verdwaal nogal makkelijk. Ik heb een heel sterk richtingsgevoel; het klopt alleen niet. Maar de route is zo simpel dat ik niet eens een kaart nodig heb. En voor de zekerheid ben ik een dik kwartier eerder vertrokken dan nodig is. Gaat het echt niet regenen? Het ziet er wel donker uit.

De reis gaat zoals verwacht heel voorspoedig. Ik kom misschien wel een half uur te vroeg aan! Zelfs al verdwaal ik alsnog, dan is er niets aan de hand. Fijn om te weten, want het lijkt er nu op dat ik inderdaad aan het verdwalen ben. Ik rij Ouderkerk aan de Amstel binnen terwijl ik in Amsterdam Zuid-Oost had moeten zijn. Oeps. Geen paniek, want bij het binnenkomen van het dorp zie ik een plattegrond. De route blijft eenvoudig. Niets aan de hand. Al begint het wel lichtjes te miezeren…

Als ik deze weg volg, dan rij ik als het goed is vanzelf Zuid-Oost binnen. Een bord aan de kant van de weg geeft alleen aan dat ik nu linksaf zou moeten. Klopt dat? Of hebben de plaatselijke hangjongeren een grap uitgehaald? Ongetwijfeld dat laatste, want ik had net nog de kaart bekeken. Het is alleen wel een eind. En de miezer is langzaam overgegaan in regen.

Hè? Is dit Duivendrecht? Daar moet ik helemaal niet zijn! Oeps twee. Nou moet ik toch de tijd in de gaten gaan houden. Maar waar bén ik in Duivendrecht? Ik kijk op een kaartje bij een bushalte. Hm. Als ik hier links afsla dan kom ik vanzelf in de buurt. Denk ik. En vanaf daar herken ik het wel. Regent het nu harder?

Oeps drie. Dit moet de Bijlmer zijn. Maar ik ben in elk geval niet ver van Zuid-Oost. Al ben ik ook niet heel dichtbij. Ik had waarschijnlijk net rechts af moeten slaan. Regent het nu of is dit hagel? Enfin, als ik nu deze weg in ga dan komt het vast goed. Ik hoop het wel, want de weg is langer dan ik dacht.

Veel langer.

Heel veel langer.

Oeps vier. De weg stopt zomaar in een weiland! Hoe kan dat? Waar ben ik nu weer beland? Misschien moet ik mijn afspraak maar even bellen dat het later wordt. Nou ja, dat had hij vast al door, want ik ben al te laat. Terwijl het water langs mijn rug omlaag sijpelt. Mijn huid is knalrood van de regen en de kou geworden.

Een halfuur later ben ik eindelijk in Zuid-Oost. Ik heb alleen geen idee welke weg ik nu moet volgen. Oeps 39. Ik bel mijn afspraak bij McDonald’s om te vragen of hij weet waar ik het best heen kan. Ik vertel op welk kruispunt ik sta. Hij blijft aan de lijn en loodst mij rustig straat voor straat richting het hoofdkantoor. En tien minuten later kan ik eindelijk het pand binnenlopen. Met soppende sokken.

Wanneer ik het pand na twee uur uitloop laat ik bij elke stap nog steeds een plas water achter. Maar ik heb gelukkig wel een schat aan bruikbare informatie voor het boek. Dat wordt wéér een interessant hoofdstuk. Als ik tenminste ooit de weg naar huis weet te vinden...

Jan Paul Schutten.
 

.
.