Uit het schrijversleven van...Rindert Kromhout

Terug naar lijst
 

Geraamtes die tsjirpen als boomkrekels

In 1989 schreef ik ‘Het geheim van de afgebeten vingers’ een griezelverhaal dat zich afspeelt in Rome, de stad waar ik toen woonde. Het was heerlijk om door de straten van die prachtige oude hoofdstad van Italië te slenteren, over de zonnige pleinen te lopen, aan de oever van de rivier de Tiber te zitten en op zoek te gaan naar geheimzinnige plekjes waarover ik zou kunnen schrijven.
Ik ontdekte De Mond van de Waarheid, een reusachtig stenen masker dat je vingers afbijt als je je hand erin steekt en een leugen vertelt. Ik vond onder een kerk huiveringwekkende grotten vol beenderen, en met zelfs het complete geraamte van een jonggestorven prinses. Die prinses heeft een zeis en een weegschaal in haar handen en die zeis ziet er akelig scherp uit.
Mijn fantasie ging aan het werk. Zou die prinses met die scherpe zeis misschien iets met De Mond van de Waarheid te maken kunnen hebben? vroeg ik me af. En toen ik dat dacht, had ik het idee voor een boek.
‘Het geheim van de afgebeten vingers’ verscheen in 1990. Het werd een van mijn geliefdste boeken. Ik heb erover verteld op honderden scholen in Nederland, Vlaanderen, Duitsland, Oostenrijk, Italië en zelfs in Japan.
Maar… het verhaal heeft een wonderlijk einde. Sommige vragen bleven namelijk onbeantwoord. Het leek net of het nog niet helemaal af was…
‘Als je wilt weten of die Mond van de Waarheid nog steeds vingers afbijt, moet je dat zelf maar gaan bekijken in Rome,’ vertelde ik aan iedereen.
Maar ja, niet iedereen kan natuurlijk zomaar even naar Rome gaan.

De jaren gingen voorbij en telkens weer vertelde ik over dat boek. En toen werd het 2017 en hoorde ik dat in de Kinderboekenweek in oktober griezelverhalen centraal zullen staan.
Dit is het moment om een vervolg te gaan schrijven op ‘Het geheim van de afgebeten vingers’ dacht ik. Nu wil ik alle vragen over dat boek gaan beantwoorden. Niet in een schoolklas, maar in een nieuw verhaal.
Ik was in de tussentijd nog heel vaak in Rome geweest en had weer allerlei nieuwe, inspirerende plekjes ontdekt. Zo is er ergens op een heuvel een enorme houten deur met een wonderlijk sleutelgat. Als je daar doorheen kijkt, dan… Nee, laat ik niet teveel verklappen.
Het nieuwe verhaal is inmiddels af en verschijnt in augustus. De tekeningen worden gemaakt door Saskia Halfmouw.
Een titel heb ik ook al bedacht: ‘Het geheim van de gillende geraamtes’.
Nog een paar maanden geduld en het ligt in de winkels en bibliotheken.

Misschien denk je nu: Waarom heet deze column: ‘Geraamtes die tsjirpen als boomkrekels’? Het zijn toch gillende geraamtes?
Ja, hoor eens, dat moet je zelf maar lezen als het boek er is. Ik ga hier niet álles verklappen.

Rindert Kromhout.

.
.