Uit het schrijversleven van...Sven van Raay

Terug naar lijst
 

Ik ben Sven van Raay, ik ben nu 15 jaar en word in augustus 16, dus dat schiet lekker op. Ik ben gevraagd door Leesfeest om iets over mijzelf te vertellen. Van maandag t/m vrijdag fiets ik tussen de weilanden en bomen door naar school. Met mijn goud gespoten rammelbak fiets ik al drie jaar naar het Johannes Fontanus College in Barneveld. Daar doe ik Havo en ik ga over, want mijn rapport heb ik al gezien. Dik! Thuis ben ik altijd lekker druk met alle dieren, zonder kan ik haast niet. Ik heb een eigen paard en daar rijd ik ook wedstrijden mee. En natuurlijk ben ik druk bezig met mijn hobby schrijven!

Ik ben nu met mijn vijfde boek bezig. Het derde, vierde en vijfde boek horen tot één serie. De serie gaat over drie pubers: Menno, Michael en Marieke, die spannende dingen meemaken, tot aan ontvoering, politieachtervolgingen, geweerschoten aan toe! In het eerste boek uit de serie speelt Michael de hoofdrol. In het tweede boek is dit Menno, die gekidnapt wordt en nu in het derde boek is het Marieke die de criminelen weet op te sporen. Elke keer probeer ik de hoofdpersonen zo goed mogelijk te beschrijven en ook echt hun gevoelens weer te geven. Vaak wordt mij gevraagd, hoe ik aan al die fantasie kom en hoe ik begon met schrijven.

Met het schrijven van gedichten begon ik al heel vroeg. Heel goed in het rijmen was ik niet, maar het ging om het verzinnen en schrijven! Ik kon amper schrijven, maar ik moest iets wat rijmde op papier krijgen. Als ik weer een kort, grappig gedichtje had geschreven, was ik trots en stopte ik die bij mijn andere gedichtjes. De map met gedichtjes heb ik nog steeds, maar als ik ze nu terug lees, schiet ik vaak in de lach! Ze slaan echt werkelijk nergens op, maar toch leuk om te beseffen dat ik vroeger al zo druk bezig was met het opschrijven van teksten.

Op de basisschool, ik was zo’n jaar of 8 en zat in groep 5, was ik wel eens ondeugend en hield wel van een grapje, tot genoegen van al mijn medeleerlingen. Maar de meesters en juffen zagen hier niet altijd de lol van in en ja hoor: twee velletjes papier werden op m’n tafel gegooid. ‘Strafwerk, schrijven! Een opstel over een kauwgumpje!’ Voor de meeste leerlingen was dit toen de vreselijkste straf. Schrijven! Maar ik vond het niet erg, even geen andere dingen, maar gewoon lekker pennen. De opstellen bleven niet bij één blaadje, maar het werden er al gauw vijf. Het maakte me niks uit: zelf fantaseren! Ik verzon de hele weg van het kauwgumpje, van dat je het in je mond stopt tot aan het uitpoepen in de wc! En aan het eind van groep 5 en 6, snapten de juffen en meesters nog steeds niet dat ik het schrijven van opstellen absoluut niet erg vond. Zo kwam eigenlijk wel het plezier. Gewoon ergens op los fantaseren!

Tussen 2003 en 2004, schreef ik mijn eerste boek, ‘Wolf en de gestolen spullen’. Wolf is een serie over twee jongens en een hond. Ik was helemaal weg van die serie toen en was vastbesloten om ook een boek voor die serie te schrijven. Ik had alle tijd en zette achter de vijftig bladzijden een dikke punt, dit was in 2004. Ik had de smaak te pakken en wilde meer, daarom begon ik in datzelfde jaar nog met het schrijven van mijn tweede boek, ‘De juf en de gestolen schilderijen’. Illustraties maakte ik zelf. In 2005 had ik dit verhaal afgerond en bij een Copyshop heb ik gevraagd of ze een leuk kaftje om de velletjes papier wilden doen, daardoor werd het echt een boek en ik was er trots op!

Op dit moment ben ik nog steeds bezig met het schrijven van verhalen, maar door school en sport heb ik hiervoor minder tijd. Toch heb ik nog ideeën voor tientallen boeken en die werk ik in m’n hoofd al helemaal uit. De inspiratie komt vaak vanzelf tijdens vakanties, als ik op de fiets zit naar school of als ik met vrienden leuke dingen beleef.

Enige tijd geleden ben ik naar Amsterdam geweest en heb daar een gesprek gehad met de directeur van Kidsweek. Hij gaf mij hoop dat er misschien nog een toekomst is voor mijn verzinsels/verhalen of hoe je het ook maar wilt noemen.

Veel mensen denken dat ik later wel schrijver of journalist ga worden, maar eigenlijk heb ik nog geen idee, want ik vind zoveel dingen leuk. Ik heb er ook nog wel de tijd voor om er over na te denken, dus dat komt wel goed.

Dus ik ga lekker door! Misschien kom je mij of één van mijn boeken nog wel tegen in een boekwinkel. Als jij ook van schrijven houdt, zet dan gewoon je ideeën op papier en maak er een leuk verhaal van! Of blijf gewoon lekker lezen!

Sven.
 

.
.