Uit het schrijversleven van...Pieter Feller

Terug naar lijst
 

Buizerd eet bord met bietjes

‘Mama, ik verveel me zo!’ of  ‘Papa, ik weet niets te doen!’ Je kent die zinnetjes vast wel en waarschijnlijk gebruik je ze zelf ook. Misschien gok je erop dat je dan op de pc of tablet mag om een spelletje te spelen of een beetje te surfen op internet, wat filmpjes te bekijken of te whatsappen met vrienden.
Of dat ze zeggen: ‘Stap maar in de auto, we gaan naar een pretpark.’ Ja, zulke ouders wil elk kind natuurlijk. Je wilt geen vader of moeder die zegt: ‘Nou, dan verveel je je maar een tijdje.’ Dan denk je misschien dat je rotouders hebt die je niets gunnen, maar dat valt wel mee, want vervelen is ook goed. Ja hoor, dat zal wel, zul je denken.
Het goede van vervelen is dat het je fantasie aan het werk kan zetten. Zeker als je van plan bent om later schrijver te worden, is dat nodig, want een schrijver kan niet zonder fantasie. Maar ook als je dat niet wilt, dan is fantasie toch heel fijn. In plaats van een spelletje te doen, kun je zelf een spelletje bedenken, een liedje verzinnen of iets uitvinden.
Dus als je een keer niets mag van je ouders, dan ga je op bed naar het plafond liggen staren. Je verveelt je te pletter. Je loopt eens naar het raam en in de tuin zie je een mus. Saai bruin vogeltje, denk je. Dan fietst er een man langs met een muts op zijn hoofd. Muts, mus? Nee, die man heeft een mus op zijn hoofd. Hij heeft geen hond of kat, maar een mus als huisdier. ’s Morgens om zeven uur pikt de mus hem op zijn voorhoofd. Dan staat de man op en gaat naar zijn werk. Als hij vrij is, gaat hij met de mus fietsen en overal wordt hij nagewezen. ‘Daar gaat de man met de mus.’ Hij komt in de krant en op tv en zo kun je door fantaseren.
Of je bedenkt dat er een roofvogel aankomt, een buizerd, en die grijpt de mus. Einde verhaal? Welnee, die buizerd is heel eenzaam, omdat alle vogels bang voor hem zijn. Hij maakt de mus niet dood, maar wil hem als vriend. Vrienden worden ze ook en de buizerd besluit voortaan vegetarisch te gaan eten. Ineens begin je in jezelf te grinniken, want je ziet die buizerd en die mus een bord met bietjes eten.
Je rent naar beneden. ‘Mama, ik heb nou wat leuks bedacht.’ Dan vertel je het verhaal over de buizerd en de mus en je moeder ligt in een deuk.
‘Schrijf het snel op,’ zegt ze.
Dat mag je op de pc doen.
‘Als je klaar bent, mag je wel een spelletje spelen, hoor,’ roept je moeder.

Pieter Feller

 

.
.