Uit het schrijversleven van...Mijke Pelgrim

Terug naar lijst
 

Duimen in het donker

Amsterdam, lang geleden

Mijn mentorbrugklas maakt heel veel herrie en vijf jongens zorgen voor ten minste de helft daarvan. Dikke vrienden zijn het. In de pauzes fietsen ze om beurten naar de stad om Turkse pizza’s te halen. En eigenlijk mag dat niet.

Bennekom, iets minder lang geleden

Mijn been zit in het gips. Ik lig op de bank, kopjes thee te drinken en zielig te zijn. Naar school gaan om Engelse les te geven gaat niet en daar baal ik van. Ik mis mijn leerlingen. Om mezelf op te vrolijken begin ik een verhaal te schrijven. Het gaat over vijf jongens die in de brugklas zitten en heel veel herrie maken. Twee van hen, Dex en Brian, zijn al vrienden sinds de basisschool. Brian heeft wel zin in de middelbare, maar Dex háát school en hij vindt het ook helemaal niet nodig om nieuwe vrienden te maken. Probleempje dus.

Amersfoort, januari 2019

Ik ben op bezoek in de groep 8 van Juf Denise. De klas is muisstil. Ik zit achterin en op een hoge kruk voor het digibord zit Pepijn. Hij heeft een rode trui aan en in zijn handen houdt hij mijn boek. Pepijn is voorleeskampioen van zijn school en ik snap precies waarom. Hij zit op de kruk alsof het zijn vaste plek in de klas is, laat zijn stem boos klinken als Dex uit het boek boos is en bij grapjes twinkelen zijn ogen. Ik zou Pepijn tips moeten geven. Maar als iemand het fantastisch doet uit zichzelf, dan moet je je mond op slot houden en alleen maar hard klappen. Dus dat doe ik en de hele klas klapt mee.      

Amersfoort, maart 2019

In een bomvolle theaterzaal hebben de leerlingen uit elf groepen 8 zich met hun juffen en meesters verzameld voor de Eemland Finale van de Nationale Voorleeswedstrijd.

‘Wie is hier voor…  Sanyu? Wie is hier voor… Kim? Wie is hier voor… Mustafa?’ Bij elke nieuwe naam die presentator Vincent noemt, klinkt er een oorverdovend gejuich. En als Vincent vraagt: ‘Wie is hier voor… Pepijn?’ juich ik extra hard mee.

Pepijn heeft zijn rode trui weer aan. Ik denk dat het zijn gelukstrui is. En terwijl hij gaat zitten op de grote paarse voorleesstoel, denk ik even terug aan de echte Dex, Brian, Wahid, Luuk en Freddy. Hoe zou het met hen zijn? In het donker duim ik voor Pepijn… en voor de vijf dikke vrienden.       

Mijke Pelgrim.

PS Maar nu wil je natuurlijk wel weten hoe het met de wedstrijd afliep, of niet? Sanyu won en doet mee aan de provinciale finale (heel veel succes, Sanyu!) en ik ben supertrots op Pepijn want van de elf kampioenen eindigde hij als tweede.

.
.