Uit het schrijversleven van...Martijn van der Linden

Terug naar lijst
 

Een olifant in je hand

Een vlek. Daar begin ik graag een tekening mee. Als de vlek goed gelukt is hoef je alleen nog maar wat lijnen eromheen te tekenen en klaar. Om mijn vlekken en lijnen te maken gebruik ik harde en zachte potloden, grafiet, houtskool, inkt, pennen, stiften, acryl- aquarel- en plakkaatverf, mesjes en stempelspulletjes.

Voor het omslag van het boek ‘Alle vissen vonden olifant’ van Henk van Straten, wilde ik een olifant tekenen. En ook wat vissen. Ik vond dat zelf erg goed bedacht.
Ik probeerde eerst wat waterige vlekken. Die werden mooi, maar veel te glad voor een olifant. Een beetje daarin krassen hielp ook niet. Ik wilde een vlek waarin je meteen een olifantenhuid zag, met rimpels en lijnen. Als ik nou eerst eens rimpels zou maken, bijvoorbeeld met linoleum en die dan zou stempelen? Goed idee!

Het werd heel lelijk. Maar stempelen was leuk, dus daar ging ik mee verder. Ik probeerde zakdoekjes en wc-papier zo te verfrommelen, dat de afdruk ervan typisch olifant werd. Het kwam in de buurt maar ik kreeg te weinig rimpels. Het zou eigenlijk het beste werken als ik een echte olifant op mijn stempelkussen kon duwen en dan op mijn papier kon afdrukken. Dat was lastig.

Maar het idee van het afdrukken van echte huid was goed! Ik maakte een afdruk van mijn eigen vinger en zag meteen dat dit dé manier was. Er ontstonden hele mooie lijntjes, eigenlijk net een olifantje zonder poten en slurf. Maar wel heel klein. Ik wist niet hoe groot de olifant in het boek precies moest zijn, maar ik liep een behoorlijk risico als ik er zonder overleg een dwergolifantje van zou maken.

Het moest groter. Ik duwde mijn hele hand op het stempelkussen en maakte een afdruk. Daar was hij! Mijn olifant! En precies het goede formaat! Ik was blij, nog even een hoofd eraan tekenen, wat poten en een staart en ik was bijna klaar. Met de letter ‘o’ van een oude typemachine kon ik een mooi oogje stempelen. Van een gummetje maakte ik een stempeltje in de vorm van een vis en stempelde een hoop vissen om de olifant heen. Nog wat blauw erbij en klaar was ook het water.

De uitgever en schrijver waren erg enthousiast maar zij vonden dat het met wat meer kleur nog mooier zou worden. Ze hadden gelijk.

Het uiteindelijke omslag heb ik geschilderd, met acrylverf. Maar ik heb mijn ‘olif-hand’ precies nageschilderd van mijn zwart-witte versie. Als je goed kijkt zie je in het achterlijf en de billen van de olifant nog steeds mijn handafdruk!
Het boek verschijnt bij uitgeverij Moon, en ligt vanaf november 2010 in de winkel.

Martijn.

 

 

.
.