Uit het schrijversleven van...Mark Haayema

Terug naar lijst
 

Toen ik begon met dit stukje te schrijven,
wist ik niet waar het zou eindigen.

Bij mijn boeken gaat dat heel anders.
Dan bedenk ik van te voren hoe het verhaal moet gaan;
hoe het begint, wat er dan gebeurt en hoe het eindigt.
Daarna begin ik echt met schrijven.

Nu niet.
Mijn vingers gaan over het toetsenbord en de letters maken
woorden die in me opkomen.
Best spannend.
Ik zou nu ineens iets kunnen schrijven over een ridder en zijn zieke paard,
of een meisje dat een spannend avontuur gaat beleven.

De hele dag door verzin ik verhalen.
Vandaag verzon ik een jongen die in een dierentuin woont,
omdat zijn ouders hem waren vergeten mee te nemen naar huis.
En een tijdje geleden een verhaal over een groepje opa’s en oma’s
die een gouden kunstgebit willen stelen uit een museum.

Genoeg verhalen, maar wanneer is een verhaal goed genoeg om te laten lezen?
Of om er uiteindelijk een boek van te maken?

Als ik een verhaal van begin tot eind heb bedacht en denk:
“Wat zou ik dit boek graag willen lezen”, dan ga ik het uitwerken.

Mijn laatste boek ‘Oma, mag ik mijn pop terug?’ is een verhaal over mijn eigen oma.
Toen ik acht was begon ze steeds meer te vergeten.
Ze vergat wat ze moest doen en waar haar spulletjes lagen.
Van mijn moeder kreeg ze een pop.
Ik snapte niet waarom oma een pop had!
Was ze vergeten dat ze geen kind meer was?
Dit verhaal zat al heel lang in mijn hoofd. Ik heb het niet bedacht.
Het was echt waar en daarom best spannend om op te schrijven.

Eind van dit jaar komt een heel bijzonder boek uit.
Een boek wat ik niet zelf ga verzinnen.
Acht kinderen gaan dit doen.
Acht kinderen die niet heel lang meer kunnen leven.
Omdat ze ziek zijn. Hun lichaam is moe. Maar hun fantasie niet!
Samen met die kinderen ga ik spannende, vrolijke en gekke verhalen bedenken,
die ga ik vervolgens bewerken tot een heel mooi boek. 
Acht verschillende illustratoren maken hier tekeningen bij.
Wie dat zijn, is nog even een verassing.

Ik hoop nog heel veel verhalen en boeken te kunnen maken.
Want er is niets leuker dan verzinnen.
Verhalen verzinnen met een heel mooi begin en einde.

Einde.

.
.