Uit het schrijversleven van...Maren Stoffels

Terug naar lijst
 

Levensmotto

‘Wat is jouw levensmotto?’ vroeg een interviewer ooit aan mij. Spontaan kon ik er geen meer bedenken.
Pluk de dag? Nee, dat klonk oubollig. Never say never! Iets teveel Justin Bieber. Een dag niet gelachen is een dag niet geleefd. Die kan zo op een tegeltje op de wc.
Dus daarom zei ik maar dat ik er geen had. Toen ik na het interview naar huis fietste, voelde ik me heel stom. Ik had er nooit zo over nagedacht, maar natuurlijk heb ik een motto!
Volg je droom. Simpel, maar hij zegt alles. Al van kleins af aan volg ik mijn dromen. En dat zijn er veel!

Ik wilde mijn favoriete band Hanson ontmoeten toen ik negen jaar oud was. Ik droomde er letterlijk van. Tegen iedereen die het maar wilde horen, riep ik dat ik later met de drummer uit de band zou trouwen. Zac is inmiddels allang getrouwd en heeft drie kinderen (en niet met mij), maar… Ik heb ze wel ontmoet!
Ik was drieëntwintig toen ik mijn koffers pakte en naar Londen vertrok. Een week lang gaf Hanson concerten in de Britse hoofdstad. Na uren wachten in de regen is het me uiteindelijk gelukt om de drie broers te spreken. Het had bijna vijftien jaar geduurd, maar die droom kon mooi van mijn lijstje gestreept worden!
Over mijn ontmoeting met mijn favo band heb ik zelfs een boek geschreven. Ken jij 'Verliefd op alle 3' al? Daarin is mijn hoofdpersoon smoorverliefd op de drummer van de band. Komt het je bekend voor…?

Schrijfster worden was mijn grootste droom. Vanaf mijn negende schrijf ik boeken, maar die werden toen alleen nog maar gelezen door mijn ouders en mijn broer.
Ik durfde tegen niemand te zeggen dat ik droomde over mijn boeken in de boekhandel en signeersessies in elke uithoek van het land.
Maar toen mijn lerares Nederlands van de middelbare school zei dat mijn opstel zo goed was, vertelde ik haar wat ik later wilde worden. Op haar aanraden mailde ik naar schrijver Hans Kuyper, die zijn e-mailadres achter in zijn boek had staan. Ik vroeg hem of hij mijn boek wilde lezen. Hij vond het zo goed dat hij het aan zijn uitgeefster doorstuurde…
Intussen ben ik al acht jaar fulltime schrijfster en worden mijn boeken door het hele land gelezen. Ik krijg fanmail, zit op Twitter met fans, ga naar scholen om over mijn boeken te vertellen en ik schrijf, schrijf, schrijf! Ik heb zelfs een tatoeage laten zetten voor mijn schrijverschap. Als je mij ontmoet, moet je maar eens goed naar mijn rechterpols kijken!

Een verfilming van mijn boek, daar droom ik al jaren van. Dat lijkt me zo geweldig! Wedden dat ik moet huilen als in dan in de bioscoop zit? Als 'Verliefd op alle 3' wordt verfilmd, wil Hanson misschien wel meespelen…
Nee, Maren, nu ga je te ver. Of niet? Volg je droom. Ik geloof erin, ik leef ernaar en ik geef nooit op. Dát had ik tegen die interviewer moeten zeggen!

.
.