Uit het schrijversleven van...Marco Kunst

Terug naar lijst
 

Ze gaan met je aan de haal!

Als je kinderboeken schrijft gaan allerlei mensen met je verhalen ‘aan de haal’: ze doen er van alles mee...
Zo heb je kans dat er een tekenaar aan de haal gaat met je verhaal: de uitgever bespreekt iets met een illustrator (die je misschien niet eens zelf hebt mogen uitkiezen), en wat later krijg je ineens allemaal tekeningen opgestuurd.

MIJN hoofdpersoon, die ik maandenlang koesterde in mijn hoofd… Dat eigen verzinsel van MIJ, heeft ineens armen en benen gekregen, en nog gekker: een neus, een kin, ogen, haar… De illustrator heeft hem kleren aangetrokken, en een stoere of verlegen blik in de ogen gelegd. Dat is altijd even slikken, hoe goed de illustraties ook zijn. De beelden die bij de tekenaar opkwamen toen hij je verhaal las, zijn altijd toch anders dan wat je zelf in je hoofd had. Over allerlei dingen had je waarschijnlijk zelfs als schrijver niets in je hoofd: de sokken van je personage, of ze vlechtjes heeft of een paardenstaart, of ze knobbelknieën heeft of niet… Je hebt als schrijver vaak geen idee. Ik in ieder geval niet. Maar de tekenaar moet er wat mee.

Na de eerste schrik kwam ik tot nu toe gelukkig altijd tot de conclusie dat het goed was. Sterker nog: door de tekeningen kwamen mijn personages nog meer tot leven, want een illustratie zegt vaak meer dan honderd woorden. Het verhaal werd leuker, kreeg meer sfeer en de personages werden echte mensen (of echte dieren).

De buitenkant van een boek is nog moeilijker. En belangrijk: je pakt een boek in de winkel tenslotte op omdat de buitenkant je nieuwsgierig maakt… Een mooi omslag maakt veel uit. Daar kun je als schrijver bijna niet tegenop schrijven. Een boek moet op andere boeken lijken, anders is het te vreemd. Maar tegelijk moet het er Nieuw, Leuk en Anders uitzien. Soms kun je als schrijver denken dat een ander omslag ervoor had gezorgd dat er véél meer waren verkocht… Maar je zult het nooit weten.

Helemaal mooi is het als ze een film of voorstelling van je boek maken. Pasgeleden had ik de eer de musical te mogen bekijken die kinderen en jongeren bij een theatercursus in Oene hadden gemaakt van mijn jeugdboek Gewist. Het was geweldig: alles was er, maar bijna alles was anders dan ik het voor me had gezien toen ik het boek schreef. Er waren liedjes toegevoegd, dans, ritme, kostuums, decors, belichting, acteurs… Van die ene hoofdpersoon waren zelfs ineens VIER hoofdpersonen gemaakt! Maar op de een of andere manier was het tóch nog mijn verhaal. Ik was helemaal ontroerd.

Heerlijk, als ze zó met je verhalen aan de haal gaan. Eigenlijk hoop je dat al je lezers dat doen. Ieder met zijn eigen fantasie en ieder op zijn eigen manier. Dan komt je verhaal écht tot leven!
 

Marco Kunst.

.
.