Uit het schrijversleven van...Ivan en Ilia

Terug naar lijst
 

08:00
Ilia: “Ivan, breng jij de kids? Dan begin ik alvast aan de nieuwe opdracht.”
Ivan: “Ja, lekker, het is buiten -7. Sian, Ella … Kom op! Schoenen, jas, tas. Let’s go guys! ”

08:45
Ik kom t-t-thuis, ont-t-tdooi mijn handen, ruim wat op, start de robotstofzuiger, pak 2 bananen en 2 grote glazen water en loop naar onze werkzolder.

09:20
Ivan: “Ilia.”
Ilia: “Ja schat.”
Ivan: “Mag ik van jou de schetsen?”
Ilia: “Prima, mag ik dan van jou een kus.”

Het is wel handig: we hebben allebei onze eigen werkkamer, maar dankzij een gat in de muur – zo’n doorgeefluikje - zijn we toch met elkaar verbonden. Behalve liefde is zo’n gat ook handig om documenten, tekeningen of de telefoon uit te wisselen, maar ook om kort te overleggen of lekker te kletsen.

09:30
Ilia: “Zet jij muziek op?”
Ivan: “Prima, wil je de nieuwe Coldplay of liever Studio Brussel?”

Gelukkig houden we grofweg van dezelfde muziek. Ilia heeft de linkerbox en ik de rechterbox. De subwoofer staat in het gat. Bij muziek met veel stereo-effecten horen we dan allebei een iets andere versie. Of ik hoor de gitaar heel hard en Ilia de piano.

10:00
Ivan: “Ilia, kijk eens naar de achtergrond, vind je niet dat het wat blauwer kan?”
Ilia: “Maakt het zoveel uit? Kijk maar naar de volgende tekening.”

Soms gaat het gat ook dicht. Niet echt, maar we doen alsof. Dan moet een van ons zich goed concentreren. Of we zijn een beetje geïrriteerd en willen even privacy
:-)

Ivan: “Ilia, check de mail, leuke opdracht, kijk eens naar de planning!”
Ilia: “Tja, alleen het weekend staat nog open. Ik zal vragen of ze nog kunnen schuiven.”

Vaak stapelt werk zich op. Van twee boekjes moeten de schetsen af. Voor de catalogus moet alvast een omslag worden gemaakt. De uitwerkingen van een leesboekje moeten binnen twee weken af zijn. Enz. Enz.

10:30
Ilia: “Ivan, ik denk dat we de website moeten bijwerken.” en “Maak jij de factuur voor dit laatste boekje?” en “Zou je mij hier willen masseren? Volgens mij heb ik in een foute houding gezeten.”
Ivan: “Goed schat, zeg maar als ik het te hard doe.”

12:30
Ilia: “Wat wil je dr’op Ivan?”
Ivan: “Eentje met stroop en kaas en eentje met pasta.”
Ilia: “Welk brood?”
Ivan: “Een sneetje zuurdesem en een AH sneetje liefde en passie.

De kou sluipt langzaam naar binnen, ik gooi nog een blok hout op de kachel en we lunchen samen.

13:00
Ivan: “Ilia, sluit jij de omslagillustratie even? Dan kan ik er mee door.”

We moeten altijd goed communiceren wie welke bestanden open heeft, zodat we niet elkaars werk overschrijven. Vooral omdat we in dezelfde tekeningen werken.

Ilia: “Ivan, teken jij deze trein? Jij kunt dat overtuigender.”
Ivan: “Ilia, teken jij de bestuurder maar. Die van mij lijkt een beetje op een alien.”

14:30
Ivan: “Ilia, haal jij de kids? Dan werk ik door. Ik zit net lekker in een flow.”

14:35
Ilia: (terwijl ze naar buiten loopt) “Tot straks schat!”
Ivan: “Oh ja, Ella heeft vandaag zingen. Kijk maar of Sian wil afspreken. Anders neem hem maar mee naar het zingen. Vergeet dan niet een leesboek mee te nemen. Doei!”

Bij elke prent die je maakt, kom je in een soort virtuele wereld. Als je bijvoorbeeld aan een geschiedenisplaat hebt gewerkt en je staat vlak voor sluitingstijd in de supermarkt, dan voel je je net een tijdreiziger met een jetlag.

17:30
Ivan: “Ilia, zullen we quinoa koken. Of heb je ergens specifiek zin in?”
I
lia: “Nou, dat ovengerecht van vorige week vonden de kids zo lekker.”

Ilia werkt tot het eten. Ella zit op de bank met de laptop en het vuur knappert. Ik begin met het snijden van de groenten en luister ondertussen naar de generale repetitie van Sian’s spreekbeurt Het zonnestelsel.

20:00
De kinderen liggen er net in.
Ilia heeft de afwasmachine verwend met een volle lading en loopt naar boven voor een laatste werksessie.

21:00
Op de bank bij de haard schrijf ik aan deze column, totdat de laptop het sein battery low geeft. Bij mij gaat het licht nu ook uit en ik val mediterend half in slaap.

22:03
Ergens ver weg hoor ik Ilia zeggen: “Ivan, zullen we?”

Warme Groet,
Ivan ( & Ilia)

.
.