Uit het schrijversleven van...Henk Hardeman

Terug naar lijst
 

Te veel ideeën

Ik spreek wel eens schrijvers die zeggen dat ze moeite hebben met het bedenken van een verhaal. Ze hebben te weinig ideeën en vragen zich af: waar zal ik nou eens over schrijven? Dat heb ik nou nooit. Ik heb juist te veel ideeën. Vaak kan ik moeilijk kiezen welk idee ik ga uitwerken tot een verhaal, want ik zou het liefst alle verhalen tegelijk schrijven. Maar dat werkt niet, bovendien geeft de uitgeverij ze toch niet allemaal in één keer uit.

Je moet uiteindelijk voor één verhaal kiezen, anders kun je je niet inleven in de personages en komt het niet op gang. Als het goed is, gaat het verhaal in je hoofd rondspoken en ben je er dag en nacht mee bezig, ook als je niet achter je schrijftafel zit. Het gaat bijna een eigen leven leiden. Dat gebeurt niet als je met verschillende verhalen tegelijk bezig bent, want dan gaat alles door elkaar lopen. Er zijn schrijvers die zeggen dat ze dat wel kunnen, maar daar geloof ik niets van.

Daarom moet je kiezen. Maar hoe maak je een keuze als je alle ideeën even spannend vindt? Meestal schrijf ik om de beurt aan het ene en dan weer aan het andere verhaal, tot er één verhaal overblijft waar ik echt mee verder wil. In het begin is het wel lastig om al die andere verhalen - die ook graag geschreven willen worden - uit je hoofd te zetten, maar na een tijdje zit ik er echt in en dan wil ik weten hoe dit ene verhaal afloopt.

Een half jaar later (ongeveer) is het dan klaar. Maar soms ben je er dan nog niet. Zo heb ik vorig jaar een verhaal afgemaakt waar ik lang geleden aan begonnen ben. Tussendoor heb ik andere boeken geschreven, maar altijd kwam ik weer bij dit verhaal terug omdat ik het begin zo veelbelovend vond. Vorig jaar wist ik eindelijk hoe het verder moest. Toen het af was, leverde ik het trots in, maar de uitgever vond het te moeilijk.

Bovendien wilden ze na mijn vorige boek, 'Zebedeus en het zeegezicht', dit keer liever iets luchtigers. Zoals 'Het rijtjespaleis' of 'De prinses van Ploenk'. Nu had ik toevallig ooit een begin gemaakt met een vervolg op het laatste boek: 'De pirate van Ploenk'.  Ik ben namelijk hard aan het werk gegaan en zo heb ik in één jaar tijd twee boeken geschreven. Toch wel handig als je onvoltooide verhalen hebt rondslingeren.

Als je voor het ene verhaal kiest, betekent dat dat al die andere verhalen ergens in je achterhoofd blijven rondzweven. Ze blijven - voorlopig - ongeschreven. Soms pak ik zo'n verhaal later dus weer op. Maar hoe langer het op de plank ligt, hoe kleiner die kans wordt. Zo verdwijnen er vanzelf ook weer ideeën, maar dan is er meestal al een stel nieuwe voor in de plaats gekomen. Op mijn website staat een lijst titels van boeken die ik ooit nog ga schrijven. Misschien, want je weet het maar nooit.

Henk Hardeman.
 

.
.