Uit het schrijversleven van...Els van Egeraat

Terug naar lijst
 

Gezichtjes

 

Zes gezichtjes staren me aan, zes vrolijke gezichtjes. Terwijl ik op de wc zit. Nee, ze zijn niet echt: het zijn opgerolde handdoeken.

Nu denk je misschien dat ik gek geworden ben, nou dan ben ik heel m’n leven al een beetje vreemd. Al toen ik kind was, en dat is inmiddels al heel wat jaartjes geleden, zag ik ze. En niet alleen in handdoeken, ook in de vloertegels: die hadden mooie golvende vormen, waar poppetjes in zwommen. Of in bomen, de stammen vol met oude reuzen, trollen en heksen, en de takken, steeds veranderende hoofden wiegend in de wind. In de blokken hout van het haardvuur, in stenen, planken, vlekken op de muur en natuurlijk in de wolken: konijnen, zwanen, dwergen, olifanten en draken dreven door de lucht.

En nu zie ik ze dus nog steeds. Heerlijk is dat.

Heb jij dat ook? Niks geks aan hoor, wees er maar heel blij mee. Het wil zeggen dat je fantasie hebt en meer ziet dan de werkelijke wereld. Het maakt je een rijk mens, koester het maar.

Heb je het niet? Probeer het dan maar eens, maar pas op: als je ze eenmaal ziet, kom je er nooit meer vanaf!

Ik heb er zelfs mijn beroep van kunnen maken: ik ben illustratrice van kinderboeken en kan die fantasie dus goed gebruiken in mijn tekeningen.

 

Veel succes!

Els van Egeraat

ps Hier zijn een paar voorbeelden:

En nu jij: wat zie je hier?

 

.
.