Uit het schrijversleven van...Elle van den Bogaart

Terug naar lijst
 

Geluk,

Een mooi woord, een woord waar je blij van wordt. Geluk is ook het woord dat ik vaak gebruik als mensen mij vragen waarom ik boeken ben gaan schrijven. ‘Ik had geluk dat iemand het schrijven in mij ontdekte,' antwoord ik dan.

Tijdens een cursus kinderboeken schrijven, kreeg ik van de cursusleider te horen: ‘jij kunt goed schrijven.' Dat was voor mij een onverwachts en groot compliment. Ik ben ervan overtuigd dat als dat niet gebeurd zou zijn, ik geen poging gewaagd zou hebben om een roman te schrijven. Ik wil maar zeggen: Soms heb je geluk dat er mensen zijn die in jou iets speciaals zien. Misschien kun jíj wel hartstikke goed voetballen, gitaar spelen, moppen tappen, schaatsen, schilderen... er kan zomaar iemand in je omgeving zijn die je op het juiste moment ontdekt.

Ik vind het nog steeds bijzonder dat ik iets kan, waar ik zelf voorheen geen idee van had dat ik het kon. Als kind, maar ook later had ik geen wens om ooit iets met schrijven te gaan doen. Ik had geen dagboek, schreef nooit in de schoolkrant, maakte geen gedichtjes of verhaaltjes. Wel zat mijn hoofd altijd vol verhalen, maar ik vertelde ze liever aan anderen dan ze op te schrijven.

Dit is inmiddels wel veranderd: de verhalen in mijn hoofd hebben de kans gekregen zich op papier vast te laten leggen. En: het is toch leuk om te doen! Omdat ik nooit weet hoe een verhaal zich zal gaan ontwikkelen, blijft het voor mezelf ook een spannende uitdaging om steeds maar weer verder te borduren op de gedachtespinsels die reeds op het papier verschenen.

Dat ik voor pubers ben gaan schrijven, is waarschijnlijk het logische gevolg van het feit dat ik moeder ben van vier pubers. Waar zou ik staan zonder hun verhalen over stomme leraren, zonder hun geklets met vriendinnen, zonder hun commentaar over het uitvoeren van huishoudelijke taken, zonder de discussies hoelang ze nog achter de computer mogen?

De thema's in mijn boeken hebben altijd te maken met keuzes maken in je leven. Hoe moeilijk is het niet voor een puber om de juiste keuze te maken in deze maatschappij vol verleidingen! Ik wil de jongeren graag een blik laten werpen in de wereld waar ik de mogelijke gevolgen van verkeerde keuzes beschrijf.

Spanning in een boek is voor mij het allerbelangrijkste. Het is een groot compliment als jongeren me vertellen dat ze het boek niet weg konden leggen en in één ruk hebben uitgelezen. Ik ben er wel eens van beschuldigd dat ik de nachtrust van de jongeren heb verstoord, omdat ze maar door bleven lezen. Sorry!

Verder vind ik het heel erg belangrijk dat boeken gemakkelijk leesbaar zijn en daarom probeer ik geen moeilijke woorden te gebruiken en maak ik korte zinnen.
Het schrijven voor pubers is superleuk, omdat het de leukste en interessantste wezens op deze aardbol zijn.

Elle van den Bogaart.

 

.
.