Uit het schrijversleven van...Bianca Mastenbroek

Terug naar lijst
 

Je zou er gek van worden!

De zee lijkt te bruisen. Een groen geschubde zeeslang rijst op uit het water. Bloed sijpelt uit de wond die de Ziwaan hem met zijn scherpe snavel heeft toegebracht. Vanuit de hemel duikt het magische beest naar beneden. Met een krassend geluid gaat hij weer in de aanval, zijn snavel als een moordwapen op de gewonde kop gericht. Maar deze keer is de zeeslang voorbereid. Hij slaat zijn staart om de nek van de Ziwaan en brengt zijn giftanden naar het spierwitte lijf…

Telefoon. Een beetje warrig verlaat ik het gevecht en neem op. De uitgever van Zonnestorm, of ik een fragment kan uitzoeken voor de folder. Liever nu dan straks. Ik klik mijn fantasyroman Zirakel weg, maar baal wel. Het was net zo spannend.

Ik reis af naar Nederland in de nabije toekomst: Zonnestorm. Mijn ogen vliegen over de tekst en ik word de wereld ingetrokken van Floor, Lucas en Aran. Een ontvoering, een geheim regeringsdocument, chaos en paniek. Ik heb het ze niet makkelijk gemaakt. Hadden ze ook maar geen personages bij mij moeten worden. Dat is vragen om moeilijkheden, dat weten al mijn lezers. Ik zoek naar een spannend fragment dat niet al te veel weggeeft en stuur het naar de uitgever.

Snel terug naar de wereld van Zirakel. Het gaat niet goed. De zeeslang heeft het prachtige beest gebeten en zijn gif verlamt de Ziwaan. Dappere vissers komen hem te hulp en gooien harpoenen naar de monsterlijke koppen van de zeeslang. Maar is het nog niet te laat?

Mail. Ik sleur me terug naar de realiteit. Een andere uitgever, met het verzoek of ik de laatste pdf van Dodenmasker wil controleren. Het boek is bijna klaar om naar de drukker te gaan.
Zucht, steun, kreun. Ik wil verder schrijven! Maar ik dwing mezelf om toch de pdf te bekijken. Wat zijn de illustraties leuk geworden! Zo heb je een idee, dat je vervolgens uitwerkt tot tekst, en zo heb je iets dat al echt op een boek begint te lijken. De plaatjes nodigen uit om te gaan lezen. Het is even omschakelen, maar al snel vergeet ik de wereld van de Ziwanen en duik ik met twee jongens terug in het verleden, naar de tijd van de Romeinen. Ik vind nog een klein foutje, maar voor de rest is het perfect. Tevreden stuur ik mijn bevindingen naar de uitgever.

Hoe is het inmiddels met het gevecht? Als ik terug ben in die magische wereld, blijkt dat de Ziwaan gestorven is aan het slangengif. Maar ze draagt eieren, denk ik. Die moet ik redden! Anders is het verhaal al afgelopen voordat het echt begonnen is. Gelukkig weet ik al wie ik kan opvoeren: Orwin, een jonge knul met het hart op de juiste plek. Al zal hij de proloog niet overleven.

Ik grijns mijn meest valse lach. Zo heerlijk, de macht die ik heb! Al die werelden waarin ik leef, het vermogen om te creëren en te vernietigen, daar word je al snel een psychopathische moordenaar van. Geloof me.

Maar dat hoeft mijn personage niet te weten. Niemand niet. Laat iedereen maar denken dat ik een rijke fantasie heb.

Bianca.
 

.
.