Uit het schrijversleven van...Arienne Bolt

Terug naar lijst
 

Eerste keren

Ik houd van eerste keren. Van leuke eerste keren, dan. Niet van nare of vieze eerste keren, zoals voor de eerste keer met je blote voeten in een hondendrol trappen (hij was zacht en zat tussen mijn tenen). Of voor het eerst rauwe kwal proeven. Dat was ook meteen de laatste keer. Van laatste keren houd ik ook. Dat heeft iets dramatisch, ‘voor de laatste keer’. Mijn eerste boek heet: De laatste reis van de Ballerinus. Zo. Daar heb je het. Een geweldige eerste keer gecombineerd met het beetje drama van een laatste keer.

Stel je voor. Voor het eerst een boek schrijven, en daarna mag je nog veel meer leuks doen. De eerste keer op bezoek bij uitgeverij Lemniscaat was zo spannend dat ik er maagpijn van kreeg en de lekkere koeken en taarten moest laten staan. De illustrator die ik het liefst, en dus ook het eerst, wilde vragen voor mijn boek was Linde Faas. Haar tekeningen zijn nog mooier dan ik had durven dromen. De eerste illustraties waren schetsjes in potlood, en daar zat ik al boven te zwijmelen. Toen het boek helemaal af was organiseerde de uitgeverij samen met een boekwinkel een feest. Zo’n feest noem je een boekpresentatie. Er komen een heleboel mensen, je moet (ook voor het eerst!) een stukje voorlezen - zenuwslopend - en dan gaan al die mensen je boek kopen. Dat is natuurlijk ontzettend lief, want al die mensen, die je familie en vrienden zijn, hebben al die tijd meegeleefd en heel lang moeten wachten tot het af was. Daarna gingen de eerste mensen mijn boek lezen. Te spannend. Ik durf het zelf niet eens meer te lezen!

Niet lang na het feest mocht ik mijn boek laten zien aan zo’n tachtig juffen en een meester (ja, maar één meester was er, die had het goed bekeken). Al die juffen en die ene meester waren allemaal boekengekken, want ze kwamen op hun vrije avond naar de boekwinkel om nieuwe boeken uit te zoeken voor hun leerlingen. Dus toen ging mijn boek voor het eerst naar allemaal verschillende scholen. En zelf ging ik ook naar een school - voor het eerst maar hopelijk niet voor het laatst! - om te luisteren naar een boekbespreking, om voor te lezen én om allemaal goede vragen van leerlingen te beantwoorden. Hun vragen gingen vooral over schrijven en schrijver worden en daar houd ik me toevallig net mee bezig, dus dat was geweldig!

Deze maand kom ik voor het eerst op de radio, ook weer met mijn boek, en in oktober doe ik voor de eerste keer mee aan de Kinderboekenweek! 5 oktober ben ik te vinden in Noordwijk. En nu mag ik een column voor deze website schrijven. Het leven is een feest, en lezen en schrijven ook. Moet je ook doen!

 

© foto: Huib van Wersch (fotootjes.nl)

.
.