Uit het schrijversleven van...Annet Schaap

Terug naar lijst
 

Verwend

‘Géén computers?’
‘Nee, helemaal nog niet. Geen Youtube-filmpjes, geen Facebook, geen Netflix, geen telefoons. Ja, wel telefoons, maar alleen om iemand mee op te bellen.’
‘En ook geen televisie?’
‘Soms. Er waren wel wat kinderprogramma’s, maar alleen op woensdag en zaterdag. En alleen in zwart-wit.’
‘Alleen in wat? Maar waarom dan?’
'Er was gewoon nog niks anders. Het is lang geleden hoor, ik ben al oud!’
‘Wat erg! Vonden jullie dat niet erg?’
‘Nee hoor. Wat je niet kent dat kun je ook niet missen.'
‘Maar wat deed je dan de hele dag? K’nex? Of Lego, had je dat wel?’
‘Een beetje, maar ik geloof niet dat ik daar veel mee speelde. Er was een straat met kinderen om verstoppertje mee te doen en zo. Maar ik was meer een binnenzit-kind. Net als jij een beetje, toch? Ik maakte veel tekeningen En ik las boeken.’
‘Getver, echt? Omdat het moest van school zeker.’
‘Dat moest helemaal niet.’
‘Moest het dan van opa?’
‘Ook niet hoor. Juist niet. Leg dat boek nou eens weg, zeiden mijn ouders. Ga toch buiten spelen, lekker gezond.’
‘En deed je dat dan?’
‘Eventjes. En dan sloop ik gauw weer naar binnen om verder te lezen. En als het vakantie was, gingen tante Mirjam en ik elke dag naar de bibliotheek, en dan haalden we allebei vier boeken en dan kropen we terug in onze slaapzakken om ze alle acht te lezen. En de volgende dag gingen we weer.’
‘Maar waarom dan?’
‘Daarom! Omdat we boeken lezen het allerfijnste vonden van alles. Omdat het zo heerlijk was om een tijdje iemand anders te zijn, Tiuri of Kruimel of Abeltje…’
‘O ja, Abeltje.’
‘Dat vond je toch een leuk boek?’
‘Ging wel.’
‘Dat is dan mijn kind… Je bent gewoon verwend.’
‘Ik ben helemaal niet verwend. Ik heb niet eens een x-box.’
‘Maar wel verschrikkelijk veel boeken. Wij kregen alleen in de Kinderboekenweek een boek. En één voor onze verjaardag. En ‘s winters moesten we elke dag vijf kilometer door de sneeuw naar school lopen… Nou ja dat laatste niet.’
‘Wat zonde van je verjaardag.’
‘Hoezo?’
‘Een boek is toch geen cadeau.’
‘Nee voor jou niet, omdat je er al zoveel hebt. Dan wordt het net iets als een onderbroek, die hoef je ook niet voor je verjaardag. Maar als je iets niet hebt, of het mag niet, dan wil je het juist.’
‘Nou, ik hoef echt geen onderbroek voor mijn verjaardag.’
‘Wat dan wel?’
‘Een x-box.’
‘Krijg je niet.’
‘Mama..!'
‘Misschien moet ik wel tegen je zeggen: je mag niet meer lezen. En ga je het dan juist doen. Denk je dat dat werkt?’
‘Ik weet niet.’
‘Jonas, je mag niet meer lezen.’
‘O fijn. Dan ga ik filmpjes kijken op de computer.’
‘Monster!'

Annet Schaap.

.
.