Simone Arts over...‘Het jaar van Victor’ van Aby Hartog

Terug naar lijst
 

Het jaar van Victor

Titel: Het jaar van Victor
Auteur: Aby Hartog
Uitgeverij: Querido, 2013
ISBN: 9789045115399
Illustraties:

Terug naar lijst

Het is oudjaar, Victor heeft een zusje Charlotte, een vader en een moeder en hij is van plan van het komende jaar een geweldig jaar te maken. Dit jaar wordt Het Jaar Van Victor, vertelt hij je meteen enthousiast op de eerste bladzijde.

'Het jaar van Victor' is geschreven in de ik-vorm, de zinnen zijn kort en de hoofdstukken met titels ook. Er is overduidelijk een kind van tien aan het woord, maar wel een wijsneus met humor, een joch dat goed kan vertellen. De stem van Victor, zijn ironie en de manier waarop hij vertelt geven het verhaal lucht en vaart, maken het bijzonder… en draaglijk. Want o, wat een ellende! Als lezer kom je er al gauw achter dat het jaar dat zo fantastisch had moeten worden, uit dreigt te lopen op een regelrechte ramp.

Het begint er al mee dat Victor op die bewuste oudejaarsavond een ongelukje krijgt met vuurwerk. Vervolgens raakt zijn vader in een dip, wordt hij ontslagen en daar wordt zijn moeder ook niet bepaald gelukkig van. Hun relatie heeft het zwaar te verduren. Charlotte is allergisch voor ruzie, zij kan niet tegen het geschreeuw en gehuil van haar ouders en kruipt weg in een hoek achter een gordijn. Daar zit ze in de maanden die volgen met grote regelmaat. Victor vindt zijn thuissituatie ook verschrikkelijk, hij maakt zich zorgen om zijn ouders en zijn zusje en de juf merkt dat aan zijn gedrag. Het hele jaar door moet hij regelmatig bij haar op gesprek. En dan is er ook nog Josien, van wie de naam op maar liefst 57 bladzijdes consequent wordt doorgestreept, simpelweg omdat ze dat heeft verdiend. Eigenzinnige opa en gezondheidsfreaky oma spelen een rol, beste vriend Joris zorgt voor het nodige gedoe en op pagina 218 bekent Victor, vol van zorgen en verdriet:

Ik ben bang dat ik alles en iedereen kwijtraak. Mijn vader. Mijn moeder. Ons huis. Mijn leven. Mijn vrienden. Joris. Josien. Alles.

Victor vertelt in de tegenwoordige tijd en maakt je daarmee deelgenoot van zijn verhaal. Het is niet moeilijk je in zijn situatie in te leven en hem te leren kennen: je bent getuige van wat er gebeurt en van wat er wordt gezegd in de vele dialogen. Soms is dat nogal wat in een paar zinnen:

‘Hou je nog van mama?’ vraag ik, zonder er echt bij na te denken.
‘Ja, maar…’
‘Maar?’
‘Je moeder doet heel boos tegen me. Zo veel boosheid is niet goed voor de liefde.’

Soms is het ook grappig:

‘Hoe gaat het met jullie vader?’ vraagt oma om beleefd te zijn.
‘Goed,’ zeggen Charlotte en ik.
‘Mooi,’ zegt oma.
‘Hm,’ zegt mama.
‘En hoe gaat het op school?’ vraagt oma.
‘Goed,’ zeggen Charlotte en ik.
‘Mooi,’ zegt oma.
‘Hm,’ zegt mama.
‘En hoe gaat het met jullie zelf?’ vraagt oma.
‘Goed,’ zeggen Charlotte en ik.
‘Goh,’ zegt oma.
‘Hm,’ zegt mama.

Ik kan me voorstellen dat Victor zelf zijn verhaal zou beoordelen als ‘mooizielig’ of ‘leukstom’ of ‘vrolijkverdrietig’. En ik ben het met hem eens. 'Het jaar van Victor' is geen aanrader als je op zoek bent naar een verhaal vol heldendaden of waanzinnig goeie grappen. Dit boek laat je soms zuchten vanwege de zware thema’s en het domino-effect daarvan. Maar Victor neemt je in vertrouwen en dat is ontroerend, leuk en erg mooi.

Simone Arts
 

.
.