Koos Meinderts over...‘Boelies kerstplan’ van Mathilde Stein

Terug naar lijst
 

Boelies kerstplan

Titel: Boelies kerstplan
Auteur: Mathilde Stein
Uitgeverij: Lemniscaat, 2012
ISBN: 978 90 4770 5055
Illustraties: Chuck Groenink

Terug naar lijst

Boelies kerstplan

Boelie begrijpt er niks van, al drie jaar achtereen krijgt hij nul komma nul cadeautjes van de Kerstman: Nergens was ook maar het kleinste pakje te vinden. Niet in zijn sok, niet onder de boom, niet op de mat bij de deur…

Zou de Kerstman niet weten dat hij is verhuisd en nu in het bos woont? Daar weet Boelie wel wat op. Hij is een Handige Harrie en bouwt een meer dan huizenhoge houten stellage met daarop in levensgrote lichtletters Boelies huis. Nu moet de Kerstman hem toen weten te vinden: Kaboem! Buiten klonk zo’n harde klap dat Boelie van schrik alle koekjes liet vallen. Lieve help, wat was dát? Heel voorzichtig deed Boelie de deur op een kier. Bibberend stak hij zijn snuitje naar buiten. En wat hij toen zag…

'Boelies kerstplan' is het tweede prentenboek van Mathilde Stein (tekst) en Chuck Groenink (illustraties). Eerder maakten zij 'Beste Bregje Boentjes' (bekroond met een vlag & wimpel van de Griffeljury) en nu dus het kerstprentenboek Boelies kerstplan.
Hoofdpersoon is Boelie, een innemend en aandoenlijk en handig varkentje dat afhankelijk van de gebeurtenissen in het verhaal verdrietig, hoopvol, nieuwsgierig of schaamtevol de wereld inkijkt.

Het boek heeft een prettig ritme; paginagrote meestal verstilde prenten worden afgewisseld met kleinere illustraties die zich laten lezen als een tekenfilm. Een van mijn favoriete pagina’s is die met een dwarsdoorsnede van Boelies huis. De Kerstman zit in bad bij te komen van de botsing met zijn arrenslee tegen de houten stellage. Boelie komt aangerend met een badeendje en je ziet aan de uitdrukking op zijn snuit: alleen de Kerstman mag zijn eendje lenen.

Groenink heeft op in één grote illustratie Boelie tegelijkertijd op meerdere plekken afgebeeld. Een mooie vondst om te laten zien hoe bedrijvig en behulpzaam het varkentje is. Behalve in de badkamer zie je hem op zolder de schoongewassen kleding van de Kerstman ophangen aan de waslijn. Beneden in de keuken maakt hij warme chocolademelk klaar en in de aangrenzende kamer zet hij de rendieren een schaal zelfgebakken koekjes voor. Maar ook buiten is Boelie te zien, in drievoud zelfs, waar hij druk bezig is te arrenslee te repareren. Als extraatje heeft de illustrator rechtsonderin twee verliefde konijnen getekend in hun holletje, zittend onder de mistletoe en knabbelend aan een sappige winterwortel.

Het verhaal van Stein is een eenvoudige sfeervolle vertelling waarvoor ze soms iets te veel woorden nodig heeft. Desondanks ga je helemaal mee met de emoties van Boelie en ben je net als hij als een kind zo blij als je hem aan het eind van het verhaal, als de Kerstman weer is vertrokken, vol overgave met zijn speelgoedtreintje ziet spelen. Eindelijk heeft hij zijn cadeautje gekregen. Boelies kerstplan heeft gewerkt.

Koos Meinderts.

.
.