Martine Letterie over...‘Getsiederrie!’ van Selma Noort

Terug naar lijst
 

Getsiederrie!

Titel: Getsiederrie!
Auteur: Selma Noort
Uitgeverij: Leopold, 2008
ISBN: 978 90 258 5506 2
Illustraties: Harmen van Straaten

Terug naar lijst

'Getsiederrie!' heet dit boek van Selma Noort. Misschien zou je het niet denken als je de titel leest, maar dit boek gaat over eten. Speciaal voor de kinderboekenweek 2009 die het motto Aan tafel! had, heeft Selma Noort alle verhalen van Sil, Geerten en Mare verzameld die met eten te maken hebben. Ken je Sil, Geerten en Mare al? Selma heeft al zeven boeken over hen geschreven en als je ze allemaal leest, worden de kinderen een beetje familie van je. Misschien komt dat ook wel, omdat er bij hen thuis net zulke dingen gebeuren als bij jou thuis. Sil, Geerten en Mare zijn twee broers en een zusje. Ze spelen samen, maken ruzie én ze eten met elkaar.

Er worden door de kinderen en grote mensen veel eigen woorden gemaakt in de verhalen en die vind ik erg grappig. Volgens papa is pistache Chinees voor drakensnot. Als je melkvoortanden eruit zijn, heb je volgens juf Kitty een patatschuiver. Sil maakt ‘gestampte meisjes’ van gestampte muisjes en zo staan er nog veel geinige woorden in het boek. Soms maken Sil, Geerten en Mare ook ruzie tijdens het eten. Daar gaat het verhaal 'Koppen dicht, eten!' over. In dat verhaal is vooral hun moeder boos. Eerst omdat de kinderen niet komen als ze hen roept, dan vechten Sil en Mare tijdens het handen wassen en als klap op de vuurpijl laat Geerten ook nog een hele harde scheet tijdens het eten. Hun moeder ontploft! ‘Er komt bijna stoom uit haar neusgaten,’ staat er in het verhaal.

Dat vind ik het grappige aan deze verhalen. De vader en de moeder doen net zo hard mee als de kinderen. Mama wordt net zo boos, papa zuigt per ongeluk de hamster op en de ouders giechelen net zo hard als de kinderen in het deftige restaurant. En weet je wat nou het allerleukst is? Selma Noort zegt het zelf in een interview op Leesplein: “Sil, Geerten en Mare lijken erg op mijn kinderen. En ik ben dan de moeder en mijn man de vader in het boek.” Sinds ik dat weet, kan ik de verhalen van Sil, Geerten en Mare niet anders lezen. Ik weet dat ze een beetje echt gebeurd zijn. En als ik over de moeder lees, zie ik Selma Noort voor me. 

Martine Letterie.

.
.