WitPaula Gerritsen

Terug naar lijst
 

Wit

Titel: Wit
Auteur: Paula Gerritsen
Uitgeverij: Lemniscaat, 2012
ISBN: 978 90 47705154
Illustraties:

Terug naar lijst

Een mooie winterbelofte.

Prinses Titia heeft één lievelingskleur: wit. Ze draagt altijd een witte jurk, slaapt in een witte pyama en heeft een wit hondje. Als ze op een ochtend wakker wordt en ziet dat het gesneeuwd heeft, kan ze haar geluk niet op. Ze wil naar buiten! Haar lakeien kleden haar warm aan: witte streepjeswanten, een witte bolletjesmuts, een dikke witte wollen winterjas, een zachte witte sjaal en stevige, glimmende witte kaplaarzen.

Blij rent prinses Titia naar buiten, totdat...Bom! Ze botst tegen een grote sneeuwman aan, die vraagt ‘Heb je je pijn gedaan?’ Wat is de sneeuwman lief! Hij vertelt Titia dat híj de sneeuw heeft gebracht. Titia wil de sneeuwman haar paleis laten zien. Ze zet hem op een slee en laat vijf lakeien hem de grote feestzaal van het paleis in trekken.

Binnen is het uiteraard lekker warm en het duurt niet lang totdat iedereen ‘drup, drup’ hoort. De sneeuwman begint langzaam te smelten. ‘Alle kachels moeten uit,’ eist Titia. IJskoud wordt het in het paleis, maar dat kan de prinses niets schelen. Ze heeft de winter van haar leven: een heel seizoen lang staat de sneeuwman in de feestzaal, spelen de nieuwe vrienden verstoppertje, tekenen ze en eten ze slagroomtaartjes (de prinses) en ijsjes (de sneeuwman).

Maar het mooie van seizoenen is dat ze voorbij gaan om later weer terug te komen. Langzaam wordt het warmer. Niet doordat de lakeien de verwarming weer hebben aangezet, maar doordat de natuur heeft bepaald dat het lente wordt. Geschrokken rent Titia naar de feestzaal, waar de sneeuwman al in een grote plas met water ligt. Sneeuwman weet dat het tijd is om te smelten en belooft de prinses dat hij terugkomt als het weer winter wordt. ‘Echt waar?’ vraagt Titia. En de sneeuwman antwoordt: ‘Zo waar als de sneeuw wit is.’ Titia veegt haar tranen weg: daar kan ze vrede mee hebben.

‘Wit’ is een mooi boek over de seizoenen en over het missen van iemand. De tekst van Cees Kranen en de tekeningen van Paula Gerritsen passen goed bij elkaar. De paginagrote tekeningen verbeelden mooi of grappig wat Cees Kranen vertelt. Paula Gerritsen gebruikte heldere kleuren: veel wit en lichtblauw en hier en daar rood en groen. Je kunt er urenlang naar kijken. De boodschap die de makers je willen meegeven is een mooie om te onthouden: niet treuren om dingen die geweest zijn; er komt altijd iets moois voor terug!

 

Linda. 

Andere boeken van deze schrijver

Info over deze schrijver

.
.