Vreemde vogels, bizarre beestenAdrienne Barman

Terug naar lijst
 

Vreemde vogels, bizarre beesten

Titel: Vreemde vogels, bizarre beesten
Auteur: Adrienne Barman
Uitgeverij: Querido, 2014
ISBN: 978 90 451 1716 4
Illustraties:

Terug naar lijst

Trendsettende encyclopedie

‘De familiegekken’ of ‘De venijnigen’ of ‘Die met de korte lontjes’. In ‘Vreemde vogels, bizarre beesten’ tref je heel ongebruikelijke categorieën aan. Waar in de meeste encyclopedieën de dieren zijn onderverdeeld in zoogdieren, reptielen of roofdieren, zet Adrienne Barman je met dit boek op heel andere benen. Barman deelt in op karakter: ‘De eenlingen’, ‘De trouwhartigen’; op kleur: ‘De inktzwarten’, ‘De zuurstokrozen’; op vaardigheid: ‘De grote verleiders’, ‘De duikkampioenen’; op woonomgeving: ‘De bergbewoners’, ‘De bosbewoners’, en meer. Dieren die je meestal niet samen ziet, worden door de verfrissende indeling van Barman juist bij elkaar gebracht.

Verder bevat het boek bijna geen tekst. ‘Vreemde vogels, bizarre beesten’ is daarom geen encyclopedie zoals je gewend bent. De informatieve teksten zijn vervangen door sprekende tekeningen. En door de indeling wordt duidelijk hoe je ze kunt ‘lezen’. Neem bijvoorbeeld de muskusos, uit ‘De Gladiatoren’. Bij gladiatoren denk je aan aanvallen en vechten. De tekening laat zien dat de muskusossen gevaarlijk kunnen zijn, want ze staan heel dicht tegen elkaar en staren je met vijf paar ogen vervaarlijk aan. Het beetje tekst helpt de tekening begrijpen: ‘Muskusossen (passief en agressief). Schouder tegen schouder vormen ze een front. Als de wolf dat niet snapt, vallen ze aan.’ Zo wordt duidelijk dat muskusossen zich verdedigen door dicht op elkaar te gaan staan. Blijkbaar voelen ze zich aangevallen. Waarschijnlijk door de wolf, hun belangrijkste natuurlijke vijand.

‘Vreemde vogels, bizarre beesten’ zet je aan het werk terwijl je het boek doorbladert. De prachtige tekeningen vertellen het verhaal. Door het kleurgebruik, maar ook door de originele, maar niet per se natuurgetrouwe, manier waarop de dieren zijn afgebeeld: zo hebben ‘De bedreigden’ tranen in de ogen en barsten sommige zelfs in huilen uit. Het lijkt wel of hoe harder ze huilen hoe meer bedreigd ze zijn. ‘De vervloekten’ zien er door de zwarte inktvlekken, die opzettelijk over hun heen zijn gespat, heel onheilspellend uit. Knap is hoe Barman de verschillende leefomgevingen van de dieren op zo’n manier bij elkaar brengt dat ze heel natuurlijk in elkaar overlopen.

De tekeningen van Barman bevatten ook humor: supergrappig zijn ‘De pijlsnellen’ en ‘De springers’. De kleine springers zoals de vlo en de zebraspringspin zie je enthousiast de lucht in gaan, maar de echt grote springers, zoals de grijze kangoeroe en de springbok kun je alleen maar aan hun poten herkennen, omdat de rest buiten de pagina valt. En als je wilt weten hoe de pijlsnellen eruitzien, kom je bedrogen uit. Deze dieren zijn zo snel dat ze de bladzijde zijn afgerend, afgezwommen of afgevlogen.

Hoe vaker je in ‘Vreemde vogels, bizarre beesten’ kijkt, hoe meer je ontdekt. Het boek laat je op een nieuwe manier naar dieren kijken. Daardoor mag deze mooi gemaakte informatieve kijkencyclopedie niet in je boekenkast ontbreken.

Yvonne.

Houd je van bijzondere dierenencyclopedieën? Dan vind je ‘Bibi’s doodgewone dierenboek’ van Bibi Dumon Tak vast en zeker ook leuk om te lezen!

Andere boeken van deze schrijver

Info over deze schrijver

.
.