Voel je wat ik voel? De 150 mooiste gedichten over gevoelens, voor kinderenJan, Van Coillie

Terug naar lijst
 

Voel je wat ik voel? De 150 mooiste gedichten over gevoelens, voor kinderen

Titel: Voel je wat ik voel? De 150 mooiste gedichten over gevoelens, voor kinderen
Auteur: Jan, Van Coillie
Uitgeverij: Davidsfonds/Infodok, 2009
ISBN: 978 90 5908 296 0
Illustraties:

Terug naar lijst

Ben je boos
 

‘Je gezicht
is je eigen weerbericht
als je in de spiegel kijkt
kun je je eigen bui zien hangen’

(Jan 't Lam)

Ken je dit gedicht? Je hebt het misschien een keer op een poster zien staan, op een ansichtkaart of misschien heb je een boek waarin dit gedicht staat. Het is waarschijnlijk een van de bekendste kindergedichten over gevoelens. Al zou het volgende gedicht dat ook kunnen zijn.

Ik voel me ozo heppie,
zo heppie deze dag
en als je vraagt: wat heppie
als ik eens vragen mag,
dan zeg ik: hoe wat heppie,
wat heppik aan die vraag,
heppie nooit dat heppieje
dat ik hep vandaag?’

(Joke van Leeuwen)

Jan Van Coillie, zelf ook dichter, heeft voor de bundel ‘Voel je wat ik voel? De 150 mooiste gedichten over gevoelens, voor kinderen’ allerlei gedichten verzameld die over gevoelens gaan. Er staan gedichten in over boos, vrolijk, verlegen of verdrietig zijn. Er zijn dichters die schrijven over de ruzie van ouders, over de dood van een broer, over de geboorte van een zusje of over oma’s gerimpelde wangen. Anderen schrijven over angst voor een spreekbeurt, over vriendschap, dierenliefde, een fantasiewereld, de seizoenen en het weer, over ochtend- en avondgevoelens. En natuurlijk over verliefdheid.

De gedichten in deze bundel zijn ingedeeld in twaalf thema's. Elk thema heeft kleurrijke illustraties gekregen, gemaakt door illustratoren uit Nederland en Vlaanderen. Zo is er een prachtige, sfeervolle tekening van een grote boom met bladeren in herfstkleuren. Op een van de takken zit een meisje; ze houdt de boom vast alsof hij een vriend van haar is. De tekening van de krokodil bij de tandarts is juist heel komisch. En de omslagillustratie van een elfjesachtig meisje met vleugels is dromerig, al kijkt het meisje wel een beetje eigenwijs.

Veel gedichten uit deze bundel gaan over gebeurtenissen en gevoelens die heel herkenbaar zijn. De dichters hebben hun woorden vaak zo gekozen dat je snapt waar het gedicht over gaat en tegelijkertijd aan het denken wordt gezet. Dat doen ze heel knap. Ze stellen je via hun gedicht vragen, maken de tekst spannend en geheimzinnig, of juist grappig. Als je sommige gedichten hardop leest, hoor je het ritme van de zinnen en de mooie klanken en woorden, zoals bijvoorbeeld bij 'Ozo heppie'. In andere gedichten maken de dichters mooie vergelijkingen die je zelf niet snel zou bedenken: 'het harnas van mijn vel', 'gevouwen wangen – lijnen waar haar lachjes blijven hangen' of 'in dit oude water, zwart en glad als glas'.

Een bijzondere bundel bomvol gedichten over zo goed als elk gevoel, zelfs over je vervelen. 'We vonden iedereen een etter en we verveelden ons te pletter.' Met zo’n bundel heb je altijd iets te doen.

Inger.
 

Andere boeken van deze schrijver

Info over deze schrijver

.
.