Twee tieten in een envelopWim Daniëls

Terug naar lijst
 

Twee tieten in een envelop

Titel: Twee tieten in een envelop
Auteur: Wim Daniëls
Uitgeverij: Van Holkema & Warendorf, 2009
ISBN: 978 90 475 0738 3
Illustraties:

Terug naar lijst

Moppen en doodgaan

Vandaag ben ik uit de moppenclub gestapt. Midden in een mop die iemand aan het vertellen was.' Zonder uitleg aan het groepje verlaat de elfjarige Wietske het fietsenhok. Ze wordt direct nagelopen door een paar kinderen. ‘Omdat je geen moppen meer weet, zeker?' Maar dat was niet de reden. Als Wietske had gewild, had ze een mop uit een moppenboek of van internet kunnen halen. En ook niet, omdat ze moppen ineens niet meer leuk vindt. ‘Omdat je moeder doodgaat, zeker?' Wietske schrikt van die woorden. Maar Lucy, een klasgenootje, heeft wel gelijk. Ze wil inderdaad vanwege haar moeder geen moppen meer vertellen, en al helemaal geen moppen meer horen als: ‘Ik ken een goede mop: twee tieten in een envelop.'

De moeder van Wietske heeft borstkanker. Zo erg dat ze niet lang meer leeft. Iedereen in het gezin gaat op een eigen manier met de ziekte om. Papa en mama proberen vrolijk te blijven. Wietske doet haar best om een zo normaal mogelijk leven te leiden. ‘Ik ga nog steeds elke dag naar school. En op school lach ik soms ook. Dat zullen sommige kinderen wel raar vinden, maar ikzelf niet (...) omdat ik weet dat mama wil dat ik blijf lachen. Je moet huilen als het moet en lachen als het kan (...).' Maar het lukt haar niet altijd om de moed erin te houden. ‘Ik merk dat ik nu soms boos op haar ben omdat ze het heeft gezegd. Want ik denk dat ze doodgaat omdat ze zegt dat ze dood zal gaan.' Wietskes broer Okke is boos, woedend zelfs. Intussen gaat het leven door: Wietske wordt verliefd en er is ruzie in de klas, omdat er een tweede moppenclub wordt opgericht.

In ‘Twee tieten in een envelop' van Wim Daniëls vertelt Wietske van heel dichtbij het verloop van haar moeders ziekte: hoe haar haren uitvallen, hoe ze steeds vermoeider raakt en uiteindelijk al haar kracht verliest. Over het bezoek van vrienden en familie, die proberen met de kanker om te gaan. Over Wietskes opa die de dood van zijn dochter bijna niet kan verdragen.

De beschrijvingen in ‘Twee tieten in een envelop' zijn heel direct en worden nergens overdreven gevoelig. Juist daardoor word je door dit boek echt geraakt. Bijvoorbeeld als Wietske haar broer na maanden boos-zijn in de armen van zijn moeder aantreft. ‘Maar dat Okke daar lag, naast mama, dat heeft me blij gemaakt. Heel, heel erg blij.' Laat je trouwens niet weerhouden door de titel en het lelijke omslag. ‘Twee tieten in een envelop' is echt een aanrader.

Yvonne.


 

Andere boeken van deze schrijver

Info over deze schrijver

.
.