Tien vragen aan mijn vaderEvelien Feltzer

Terug naar lijst
 

Tien vragen aan mijn vader

Titel: Tien vragen aan mijn vader
Auteur: Evelien Feltzer
Uitgeverij: Van Holkema & Warendorf, 2019
ISBN: 978 90 003 6577 7
Illustraties:

Terug naar lijst

Opverend en kleurrijk

Stel je voor: je weet dat je ergens op de wereld een vader hebt. Je hebt zijn foto en weet hoe hij heet, meer niet. En je gaat hem voor het eerst ontmoeten. Welke vragen heb je dan voor hem?

Het overkomt Lou. Zij krijgt op haar twaalfde verjaardag een uitnodiging van haar biologische vader Duncan om hem in Tarifa – in het zuidelijkste puntje van Spanje – op te zoeken. Lou heeft hem nooit echt gemist omdat ze haar moeders had, maar ze is wel nieuwsgierig naar haar vader en heeft minstens ‘een triljoen’ vragen die ze weet terug te brengen tot tien: ‘de dingen-die-ik-ECHT-over-mijn-vader-moet-weten’.

De vakantie in Tarifa en de ontmoeting met haar vader zijn het begin van een aantal veranderingen in het leven van Lou. Ze maakt een belangrijke groei door en leert een nieuwe kant van zichzelf kennen. Duncan leert haar praten over gevoelens: ‘Hij is daar wel goed in: over zijn leven praten. Dát had ik moeten erven.’ En hij helpt haar om met een andere - mildere - blik te kijken naar haar geheim, ‘Het Incident’, dat bijna het hele boek voelbaar aanwezig is en het verhaal spannend maakt.

Waar Lou’s moeders afkeurend op ‘Het Incident’ reageerden, is Duncan juist begripvol: ‘Ik voel me in één dag met hem al tien keer leuker dan in de afgelopen weken. Al voel ik nog steeds een baksteen in mijn buik om wat ik heb gedaan.’ En dat zorgt ervoor dat Lou dichter bij zichzelf komt: ‘(…) ik voel dat ik de afgelopen dagen in Tarifa alweer meer Lou ben geworden dan ik de laatste maanden was.’

Ondanks Lou’s geheim, moeder Dees die door hitte en uitdroging flauwvalt op een afgelegen berg en de dreiging dat Duncan zijn sappenbar moet sluiten omdat hij geen vergunning heeft, wordt ‘Tien vragen aan mijn vader’ nergens zwaar. Evelien Feltzer weet door haar schrijfstijl ook de moeilijke momenten luchtig te houden.

Feltzer schrijft beeldend en kleurrijk: ‘De hele zee kleurt blauw, groen, rood, geel, paars en oranje’. Je ziet de kitesurfers op zee al helemaal voor je. Maar ze gebruikt kleuren ook om de personages iets extra’s te geven. Zo draagt Lou’s serieuze moeder ‘Mam’ alleen maar grijze jasjes. De warme en gastvrije Blanca, een van Duncans beste vrienden, vergelijkt ze met haar restaurant: ‘(…) al even mooi als Blanca zelf, met gekleurde mozaïektegels langs de wand en de grote zilveren en gouden Marokkaanse lampen boven de houten tafels.’

Feltzer zet ook je andere zintuigen op scherp. Op iedere bladzijde valt er wel wat te ruiken: ‘Een vleugje zee en pepermunt loopt langs me heen’, of te proeven:  ‘(…) kippenpootjes, inktvisringen, geroosterde paprika’s en dadels.’ Je krijgt er zó’n zin van om naar Tarifa af te reizen.

‘Tien vragen aan mijn vader’ is een boek waar je hart van opveert. Dat je bijblijft omdat het diep en luchtig tegelijk is.

Yvonne.

Wil je nog een verhaal lezen over een zoektocht naar een vader in het buitenland, lees dan Mama kom terug! van Thérèse Major.

Andere boeken van deze schrijver

Info over deze schrijver

.
.