Stop! Monsters!Mark Janssen

Terug naar lijst
 

Stop! Monsters!

Titel: Stop! Monsters!
Auteur: Mark Janssen
Uitgeverij: Lemniscaat, 2019
ISBN: 978 90 477 1148 3
Illustraties: Mark Janssen

Terug naar lijst

Monster mag ik overvaren?

Ken je het spelletje ‘Schipper mag ik overvaren?’. Je vraagt dan aan de schipper of je tol moet betalen om over te varen en de schipper bedenkt wat je daarvoor moet doen. Dit overkomt twee zusjes ook, maar dan is er geen schipper, maar een groot griezelig monster dat heel hard ‘Stop!’ roept. De meisjes zijn op pad met een bakfiets om oude troep weg te brengen. De zusjes zijn heel vindingrijk en geven het monster wat oude potten en pannen. Die maakt er een mooie ketting van en is tevreden. De meisjes kunnen weer verder, tot ze een volgend monster tegenkomen dat ‘Stop!’ roept. Gelukkig hebben ze genoeg bij zich om aan elk monster iets te geven, totdat de bakfiets leeg is. O jee, wat nu?

Door de titel ‘Stop! Monsters!’ denk je dat je gewaarschuwd wordt voor monsters en zelf moet uitkijken. Maar het zijn juist de griezelige monsters die ‘Stop!’ roepen. De zusjes mogen niet verder en elke keer komen ze een volgend monster tegen dat dreigend naar de meisjes wijst. ‘Stop’ is ook het enige woord dat in dit supergrote verder tekstloze prentenboek staat. Het verhaal is dan ook heel beeldend verteld en elke keer zie je meer details.

Illustrator Mark Janssen gebruikt voornamelijk aquarelverf om de afbeeldingen helemaal mee in te kleuren. Dat levert prachtige paginagrote illustraties op met zacht getinte achtergronden. Echte kunstwerken. Het verhaal speelt zich op één dag af, van een zachtgele zonsopgang tot een dieporanje zonsondergang met lange donkere schaduwen. In die tussentijd trotseren de meisjes die dag vijf monsters.

De klauwen van de monsters wijzen angstaanjagend en zijn scherp en één monster spuwt zelfs vuur. Gelukkig houden de zusjes hun hoofd koel en verzinnen ze elke keer een oplossing. Je ziet de monsters het beste als je het boek ver van je af houdt. Dan zie je dat de monsters bijna in het landschap opgaan. Ze lijken de heuvels te vormen, met struikjes op hun hoofd als begroeiing. En als je dan van dichtbij kijkt, zie je dat kleine gekke diertjes zich verstoppen in hun vacht. De gele neus van het groene monster op de voorkant lijkt wel een huisje voor de vogels.

Maar niet alleen die kleine diertjes zijn grappig om te spotten. Ook is het bijzonder om te zien hoe het oud ijzer op de bakfiets elke keer verandert in iets dat de monsters goed kunnen gebruiken: een oude kachel wordt een saxofoon, een fiets wordt een bril en wat zou het monster kunnen maken van een oude zaag? Niets is wat het lijkt.

Op de schutbladen voorin en achterin het boek zie je alle voorwerpen die de meisjes op hun bakfiets wegbrengen, nog eens langskomen. Het is leuk om te bedenken wat je er nog meer van zou kunnen maken.

Loes.

Leestip: Hou je van boeken met monsters? Lees dan ook Dit is een boek vol monsters van Guido Van Genechten

Andere boeken van deze schrijver

Info over deze schrijver

.
.