Stella ster van de zeeGerda Dendooven

Terug naar lijst
 

Stella ster van de zee

Titel: Stella ster van de zee
Auteur: Gerda Dendooven
Uitgeverij: Querido, 2016
ISBN: 978 90 451 1939 7
Illustraties: Gerda Dendooven

Terug naar lijst

Bijzondere vondst

Op zee drijft van alles rond. Soms vind je een stuk hout of een lege fles. Maar wat de man en vrouw in ‘Stella ster van de zee’ vinden, is wel heel bijzonder.

In het bootje Groot Geluk varen een man, een vrouw en hun hond Bruno. De man vist iedere ochtend, de vrouw verkoopt de vissen ’s middags op de markt. Op een dag vangen ze iets vreemds in hun netten: ‘O jee, kijk daar, een voetje. En daar een handje. Met vingertjes. En nog een voetje. Man, dit is geen vis, dit is een mens. Wat zeg ik, dit is een kind. Een levend kindje met heel veel haar.’

Een kind is op zich niets vreemds, maar het is wel vreemd dat het zomaar in de zee drijft. De man en vrouw speuren de oceaan af op zoek naar een boot waar het meisje bij hoort. Maar ze vinden niets. Ze varen naar de kust om te vragen of het meisje misschien bij iemand hoort. Er is niemand die een kindje mist. Ze besluiten het meisje te houden: ‘Al is ons vissershuisje klein, in ons hart is plaats genoeg’. Ze noemen het meisje Stella Maris. Dat betekent Ster van de Zee.

Stella groeit erg snel en mag daarom naar school. Iedereen is gek op Stella. Het probleem is dat Stella blijft groeien. Ze groeit zo hard dat ze niet meer in de klas past. Ook het huisje van de man en vrouw is te klein voor Stella. Daarom blijft ze op het strand in het zand zitten. Aan het einde van het verhaal heeft Stella er genoeg van. Ze besluit de wijde wereld in te trekken.

De tekst van Gerda Dendooven is enerzijds fantasievol doordat Stella zo groot wordt als een reuzin. Anderzijds is het verhaal heel serieus en droevig. Je krijgt medelijden met Stella, ze hoort eigenlijk nergens thuis. Stella lijkt er zelf ook moeite mee te hebben. Dat blijkt aan het einde wanneer ze de wijde wereld in wil trekken. De tekst is soms best grof en direct: ‘Maar het kind bleef brullen. Hou nu toch je klep, kleine schreeuwer’. Toch voelen de man en de vrouw ook veel liefde voor Stella.

De tekeningen die door de auteur zijn gemaakt, passen bij de grove manier van vertellen. Door de grote handen, voeten en neuzen van de mensen die zijn getekend, komen ze plomp over. Sommige figuren zijn enkel getekend met een zwarte en rode lijn. Het lichaam en de kleding van zowel de vrouw als Stella hebben dezelfde kleur. Dat is een bijzondere manier van weergeven omdat kleding meestal een andere kleur heeft dan het lichaam.

Het verhaal ‘Stella ster van de zee’ heeft een diepere laag en het is de moeite waard om die zelf te ontdekken.

Ingrid vd H.

Vond je dit boek leuk? Lees dan ook Angèle de Verschrikkelijkevan Tine Mortier.

Andere boeken van deze schrijver

Info over deze schrijver

.
.