SpringdagAnne Provoost

Terug naar lijst
 

Springdag

Titel: Springdag
Auteur: Anne Provoost
Uitgeverij: De Eenhoorn, 2012
ISBN: 978 90 5838 755 4
Illustraties: An Candaele

Terug naar lijst

In spring, de bocht gaat in

Kun jij je nog herinneren dat je hebt leren lopen? Of kruipen? En weet je nog dingen van toen je geboren werd? Dat is best lastig, maar erover fantaseren of een verhaal lezen kan natuurlijk wel. Stel je voor: je geboorte is een sprong. De dag dat je op de wereld springt heet dan springdag.

‘WHOEPSSS! Warm en koud, hoog, hoog, wat val ik van hoog. Ik spring en val. Ik val van donker naar licht, van ster naar wereld, en van licht word ik zwaar. JAAAAH, wat gaat het snel. Mijn armen wijd. Wind in mijn oren, mijn mond open en mijn wangen helemaal bol van lucht. ZZZOEEFF’

Zo begint ‘Springdag’. Als je de zinnen leest, lijkt het alsof je zelf ook springt. Het meisje en haar koffer komen met een smak op de besneeuwde grond terecht. Daar klimt er een vrouw uit de koffer: ‘Ik ben de vrouw van je leven’. Schrijfster Anne Provoost laat heel mooi zien hoe het meisje, Zsófi, en haar moeder elkaar leren kennen. Ze beschrijft hoe het meisje zich voelt en wat ze denkt. Uit de antwoorden van de moeder kom je ook te weten hoe zij zich voelt. De korte zinnen laten verder genoeg ruimte voor je eigen ideeën.

De moeder heeft ook een koffer. Er zit van alles in: een weegschaal, pen en papier, zeildoeken, lakens en gordijnen. Alle spullen die zij nodig heeft, komen uit de koffer. En er komt een man tevoorschijn. Hij heeft weer een eigen koffer bij zich, waar zijn moeder uitkomt. Die koffers geven het verhaal een sprookjesachtige sfeer. Ze vormen ook een prachtig beeld: alsof je de mensen die je lief vindt, altijd bij je draagt.

Zsófi en haar oma, de oude en zieke Kej, trekken er vaak samen op uit. Je merkt goed dat het meisje graag bij haar oma is. Wanneer oma haar koffer begint uit te pakken, snapt Zsófi er niks van. ‘Mijn springdag nadert, Zsófi, als je begrijpt wat ik bedoel.’

De schitterende prenten van An Candaele geven het verhaal nog meer sfeer en betekenis. De figuren bestaan uit maar een paar lijnen van inkt; toch zijn hun houdingen heel sprekend. De winterkleding van de volwassen figuren heeft eenvoudige patronen met bladeren, bollen of strepen. Het meisje blijft heel lang bloot rondlopen. Dat lijkt raar, maar het past goed in het verhaal. An Candaele maakt ook mooi gebruik van kleuren. Zo steken de warme tinten voor kleding en doeken sterk af tegen de koele tinten van het sneeuwlandschap. En het groene en groengele van de lente duidt op een nieuw begin.

Het fantasievolle en warme ‘Springdag’, bekroond met een Zilveren Griffel, is een klein verhaal over grote gebeurtenissen.

Inger.  

Wil je nog meer lezen over geboren worden? Lees dan ook 'Lied voor een girafje' van Edward van de Vendel en Sebastiaan van Doninck.

Andere boeken van deze schrijver

Info over deze schrijver

.
.