SpindingenKate Schlingemann

Terug naar lijst
 

Spindingen

Titel: Spindingen
Auteur: Kate Schlingemann
Uitgeverij: Luister, 2005
ISBN: 978 90 778 6708 2
Illustraties: Eline van Lindenhuizen

Terug naar lijst

Spin in een mooi jasje

Sommige boeken zijn al bijzonder door hoe ze er uitzien. ‘Spindingen’ van Kate Schlingemann (ja, inderdaad, die van ‘Mats en de Moedmannetjes’) trekt met zijn rode stoffen kaft met een vrolijk plaatje van een spin meteen de aandacht. Aan de binnenkant staan fotootjes getekend, weer van de spin, soms alleen, soms met andere dieren. En net als in een echt fotoalbum zit er van dat spinnenwebpapier voor. Wat leuk en wat mooi gedaan! De tekst in het boek is ook in verschillende kleuren gedrukt en overal staan de vrolijke, leuke tekeningen van Eline van Lindenhuizen. Een bijzonder boek dus, en dan hebben we nog geen letter (voor)gelezen…

‘Spindingen’ bevat 15 korte, losse verhalen waarin naast de spin ook dieren als de horzel, het lieveheersbeestje en de sprinkhaan voorkomen. Alleen de spin zit in ieder verhaal. Ze is niet altijd even aardig, wat spannend is en het boek pit geeft. Zo denkt de horzel dat de spin hem voor de gezelligheid uitnodigt in haar web. Misschien is dat ook zo, maar gaandeweg lijkt de spin eigenlijk ook wel zin te hebben de horzel op te eten…

“Je hebt het koud!’ riep de spin. Ze spon een paar draden om de horzel heen. ‘Is dat beter? Want een koude horzel, daar hebben we niets aan.’ ‘Het is wat benauwd,’ hijgde de horzel. ‘De draden zitten strak. Kun je ze wat losser maken en mag ik dan je huis zien?’ ‘Natuurlijk,’ zei de spin. ‘Maar eerst moet je wat garen. Bedaren, bedoel ik. Daarna zal ik je alles laten zien.”

De verhalen van Schlingemann doen een beetje denken aan de verhalen van Toon Tellegen. Net als Tellegen laat Schlingemann de dieren in het verhaal vaak iets vanzelfsprekends uit ons dagelijks leven of onze taal op een andere manier gebruiken. Wie de verhalen van Tellegen kent, weet dat ze vaak diepzinnig en soms wat moeilijk te begrijpen zijn. De verhalen van Schlingemann zijn dat niet, waardoor ze wat ze toegankelijker zijn.

Schlingemann moet het van haar humor hebben en dat is meteen de keerzijde van ‘Spindingen’. Niet alle verhaaltjes zijn even leuk. En als die ‘echte’ humor er niet in zit, komt het snel bedacht over. Misschien had Schlingemann wat langer door moeten schrijven om 15 ware krenten uit de pap in een boekje te kunnen stoppen. Toch bevat ‘Spindingen’ voldoende toppers om geslaagd te zijn. En wat betreft een enkel minder geslaagd verhaaltje, daar heeft de koe in het verhaaltje ‘Wens’ een passende gedachte voor: “Tenslotte bleef er nu iets te wensen over en dat was een prettig vooruitzicht.”

Naomi.

Andere boeken van deze schrijver

Info over deze schrijver

.
.