SpijkerzwijgenSimon van der Geest

Terug naar lijst
 

Spijkerzwijgen

Titel: Spijkerzwijgen
Auteur: Simon van der Geest
Uitgeverij: Querido, 2015
ISBN: 978 90 451 1681 5
Illustraties: Karst-Janneke Rogaar

Terug naar lijst

In gesprek met opa

1. Je hebt een mama. 2. Je hebt een papa. 3. Je hebt mij. En die drie, die horen bij elkaar. Klaar.

Punt 1, 2 en 3 kloppen. Maar of die drie inderdaad bij elkaar horen, dat weten Vonkies ouders niet zo goed. Haar moeder slaat het aquarium van haar vader met een koekenpan aan diggelen. Zo boos is ze op hem. Terwijl Vonkies vader zijn vissen van de vloer plukt, wil haar moeder met Vonkie praten. Haar ouders hebben tijd nodig om ‘dingen op een rijtje te zetten’.

Zo komt het dat de twaalfjarige Vonkie even later bij haar opa op de boerderij zit, voor een logeerpartij. Een gezellige week lijkt het niet te worden. Opa is stil en weet weinig meer te vragen dan ‘Hoe is ’t op school?’. Door de afstandelijke sfeer lijkt het alsof ze geen raad met elkaar weten. Maar als Vonkie opa de eerste avond naar haar logeerkamertje roept, merkt ze al gauw dat opa een goede verhalenverteller is. Ze hoort hem uit over een familieportret dat daar aan de muur hangt. Wie is wie? Wat voor streken haalde opa vroeger uit met zijn broers? Als ze lang genoeg doorvraagt …: ‘Vooruit dan,’ grijnst opa. Hij gaat rechtop zitten en wrijft in zijn handen.

‘Spijkerzwijgen’ is in de ik-vorm geschreven. Het grootste deel is Vonkie de ‘ik’ en in de verhalen over vroeger is het opa. Hij kan mooi vertellen. Zijn verhalen nemen je mee naar vroeger, naar zijn belevenissen met zijn favoriete broer Buts. De verhalen uit het heden en het verleden lopen soepel in elkaar over en de locatie is in beide tijden hetzelfde: opa’s boerderij en het gebied daaromheen. Simon van der Geest heeft de avonturen zó geschreven dat jij je ook op de boerderij van vroeger waant.

Maar… waarom hebben Spijker en Buts, die zichzelf bloedbroeders noemden, elkaar al vijftig jaar niet gesproken? Waarom zit opa in het donker een brief te versnipperen? Waarom mag Vonkie niet bij de molen aan de overkant van het water komen? Eigenwijs als ze is, moet en zal Vonkie het familiegeheim ontrafelen en de broers weer tot elkaar brengen. Een klus die zonder toeval niet geklaard kan worden. Die toevalligheden zijn jammer, omdat het verhaal daardoor wat minder geloofwaardig wordt.

De omslagfoto is goed gekozen: een roestig blik met daarin onder andere een zwartwit foto. Je ziet gelijk dat er een geschiedenis verteld zal worden. ‘Spijkerzwijgen’ is een goed uitgewerkt boek over een groot familiegeheim. Het eind is niet heel verrassend, maar zorgt wel voor een mooi afgerond geheel.

In ‘Spijkerzwijgen’ leert Vonkie haar opa steeds beter kennen. De stugge zwijgzame man blijkt prachtig over vroeger te kunnen vertellen. Misschien moedigt ‘Spijkerzwijgen’ je wel aan om ook eens te praten met jouw opa of oma. Weet je hoe hun leven vroeger was?

Karine.

Verdiep je je graag in familiegeheimen? Dan valt er in ‘Die foto waar ik niet op sta’ van Do Van Ranst ook wat te ontrafelen!

Andere boeken van deze schrijver

Info over deze schrijver

.
.