Sophie en de witte kameelDavies Stephen

Terug naar lijst
 

Sophie en de witte kameel

Titel: Sophie en de witte kameel
Auteur: Davies Stephen
Uitgeverij: Querido, 2007
ISBN: 978 90 451 0417 1
Illustraties: Martijn van der Linden

Terug naar lijst

Toevallig ook nog grappig

'Gewone bruinige kamelen waren er genoeg, maar zo’n prachtige witte had ze nog nooit gezien.’ En voor Sofie het weet zit ze voorop de kameel en maakt een ritje door de woestijn. ‘Nooit met vreemden meegaan zei haar vader altijd. Maar zei hij ook niet dat ze vrienden moest maken?’

Zo begint ‘Sofie en de witte kameel’. Sofie, die al een tijdje in Afrika woont, is nog nooit ver de woestijn in geweest en nu zit ze boven op de rug van een kameel met achter haar Gidado. Hij is de baas van de kameel en een half uur geleden had Sofie hem nog nooit ontmoet. Wat zal haar vader daarvan vinden? Gidado is een verhalenverteller en heeft net als Sofie geen vrienden. Hij gaat niet naar school, maar weet wel veel over de woestijn. Gidado vertelt over woestijngeesten (djinns), zandstormen, giftige cobra’s en kamelenrovers. Maar de gevaren van de Sahara lijken erg ver weg. Sofie maakt zich meer zorgen over haar vader, die niet weet waar ze is en over het kleine beetje eten en drinken dat ze bij zich heeft. ‘Ze was aan de rand van de grootste woestijn ter wereld en in haar schoudertas had ze alleen een flesje water en een tros bananen.’ Gidado vertelt ondertussen verder over de grootste kamelenrover van de hele Sahara, Moussa ag Litni. Een echte levensgevaarlijke schurk die kamelen rooft bij bosjes en voor zijn plezier de eigenaar van de kameel ook nog eens een kopje kleiner maakt. Zelfs kinderen vermoordt hij om de haverklap. Maar, denkt Sofie: ‘De kans dat ze Moussa ag Litni tegenkwamen was ongeveer één op negentien ziljoen.’

De kans dat je zo’n boek als ‘Sofie en de witte kameel’ tegenkomt is iets groter, maar toch is dit boek een echte vondst! Zo’n goed geschreven en nieuw verhaal vind je niet zo vaak. En Stephen Davies schrijft nog grappig en lekker snel ook. Voor je het weet zit je met Sofie op de witte kameel en beland je van het ene avontuur in het andere. Meestal is het flauw als iets wat heel toevallig is, toch heel toevallig wel net gebeurt in een boek. Maar in ‘Sofie en de witte kameel’ is het niet flauw, eerder grappig. Sofie en Gigado staan dus echt oog in oog met een giftige cobra, vallen in een zandput, doorstaan een zandstorm en uiteindelijk vallen ze ook in handen van Moussa ag Litni.

En dan wordt het verhaal nog echt spannend. Want Moussa ag Litni is geen djinn, hij bestaat echt en wil Sofie vermoorden! ‘Grijnzend van oor tot oor, en met zijn mes dreigend in de lucht, stopte hij naast Sofie.’ Als dat maar goed afloopt…

Marjolein.
 

Andere boeken van deze schrijver

Info over deze schrijver

.
.