Soms laat ik je even achterDaan Remmerts de Vries

Terug naar lijst
 

Soms laat ik je even achter

Titel: Soms laat ik je even achter
Auteur: Daan Remmerts de Vries
Uitgeverij: Querido, 2014
ISBN: 978 90 451 1657 0
Illustraties:

Terug naar lijst

Bitterzoet

Dat wil toch niemand, even achtergelaten worden? Of is dat minder erg dan het lijkt?
De titel van het prentenboek ‘Soms laat ik je even achter’ zet je direct op het verkeerde been. Spreekt het meisje op het omslag haar knuffelbeer aan of jou? Het maakt wel nieuwsgierig.

Op de eerste bladzijde lees je dat het om de knuffelbeer gaat. Het meisje laat haar beer met opzet soms in het bos liggen. Ze kijkt de andere kant op en doet net of ze hem vergeet. ‘Alles voelt dan of het leeg is…’ Haar beer blijft alleen achter.

Daan Remmerts de Vries ontvouwt heel knap een verhaal over iemand missen. Het meisje spreekt via de tekst. In haar verhaal mist de knuffelbeer het meisje en gaat hij op zoek naar haar. Ze vertelt hoe hij bang wordt, zo alleen in het bos. In korte, krachtige zinnen maakt het meisje duidelijk hoe ze over haar beer denkt: ‘Een beetje bang is goed.’ Ze stelt je soms ook gerust: ‘Ik laat ’t niet te lang duren, hoor.’ Of zegt ze dat meer tegen zichzelf?

Tegelijkertijd zie je op de prenten hoe het met de beer gaat. Hoe hij eerst naar het meisje op zoek gaat, maar daarna in een spannend avontuur belandt. En dan ziet hij er helemaal niet bang uit, zelf niet een beetje. Daan Remmerts de Vries heeft voor dit verhaal prachtige schilderijtjes gemaakt. Doordat de prenten omlijnd zijn, lijkt het net of er elke pagina een nieuwe scene uit een film in beeld komt. Je blik gaat steeds opnieuw naar de beer en de figuren met wie hij zijn avontuur beleeft.

De tekenaar gebruikt voor zijn prenten allerlei materialen: gekleurd papier met verschillende patronen, waterverf en stift. Daarmee zet hij geweldige landschappen neer, steeds anders van sfeer. Het bos verandert daardoor van een vrolijke plek met een vol kleurrijk bladerdek, in een troosteloze omgeving waar alles druipt van de regen, en vervolgens in een frisgroene bomenzee waar de beer vanaf een heuvel naar kijkt. Wanneer de beer met zijn nieuwe vrienden op pad gaat, zie je hoe het zonlicht zich een weg tussen de bomen baant.

Ondanks dat het beertje uit papier is geknipt en is opgeplakt, zie je aan zijn kop en aan zijn bewegingen precies hoe hij zich voelt. Hij is verontrust wanneer hij ontdekt dat hij alleen is en de bomen naar hem kijken, kwaad tijdens zijn spel met zijn nieuwe vrienden en later verbaasd.

‘Soms laat ik je even achter.’ Zou het meisje op het omslag toch jóu aanspreken? Dat zij jóu soms even achterlaat wanneer je het boek uit hebt? En dat het boek jou daarna toch weer vindt, omdat je het weer wil lezen? Net zoals het meisje haar beer niet te lang kan missen, zo kun je zo’n mooi bitterzoet verhaal ook niet te lang missen.

Inger.

Vind je prentenboeken over knuffels leuk? Lees dan ook eens: ‘Waarom lig jij in mijn bedje’ van Joke van Leeuwen‘Raf’ van Anke de Vries of ‘En?’ van Kitty Crowther.

Andere boeken van deze schrijver

Info over deze schrijver

.
.