P.S. Ik ben uw dochterMirjam Oldenhave & Jacques Vriens

Terug naar lijst
 

P.S. Ik ben uw dochter

Titel: P.S. Ik ben uw dochter
Auteur: Mirjam Oldenhave & Jacques Vriens
Uitgeverij: Van Holkema & Warendorf, 2008
ISBN: 9789047503712
Illustraties:

Terug naar lijst

‘P.S. Ik ben uw dochter’ – Mirjam Oldenhave & Jacques Vriens

Mirjam Oldenhave en Jacques Vriens hebben allebei grappige en populaire boeken op hun naam staan. De boeken van ‘Mees Kees’ en ‘Meester Jaap’ bijvoorbeeld. Maar in hun gezamenlijk boek ‘P.S. ik ben uw dochter’ is de optelsom Vriens + Oldenhave meer dan de som der delen.

De twee schreven elkaar een jaar lang brieven, zo is dit boek ontstaan. Jacques schreef de brieven van Ties, een vader met een alcoholprobleem. Mirjam schreef terug als zijn 13-jarige, moeilijk opvoedbare dochter Sonia. Sonia heeft haar vader sinds haar peutertijd niet meer gezien.

Door de briefwisseling leer je Ties en Sonia kennen. Ze schrijven openhartig, met veel humor en zelfspot over hun soms verdrietige belevenissen en hun eigen zwakheden. De brieven zijn gestolde momentjes uit hun levens.

Er zijn ontroerend lieve, maar ook kwaaie kijfbrieven bij, vol doorgekraste scheldwoorden die je (helaas) niet meer kunt lezen. Je voelt je als lezer soms haast een voyeur. Alsof de postbode deze brieven per ongeluk bij jou in de brievenbus heeft laten glijden.

Sonia’s moeder heeft een nieuwe vriend, Stefan. Volgens Sonia lijkt hij op een aap. Ze heeft een hekel aan hem, dat is één van de redenen waarom ze nu in De Klepper woont, ‘een kots-, pardon kostschool voor meisjes’.

In het begin zoekt Sonia voorzichtig toenadering tot Ties. Na enige aarzeling vindt Ties het fijn om weer (brief)contact te hebben met zijn dochter.

Het hoogtepunt van het boek is een lange brief van Sonia. Daarin ontdekt ze, na een uit de hand gelopen sessie in haar verplichte praatgroepje, dat ze eigenlijk woedend is op haar vader. Ze kan niet begrijpen dat hij haar als peuter gewoon door het afvoerputje heeft gespoeld en nooit meer iets van zich heeft laten horen. Ties stuurt haar een volstrekt geloofwaardig antwoord terug.

Het knappe is dat je voor beide personages sympathie voelt. Het is bijna onmogelijk om partij te kiezen of Ties keihard te veroordelen.

Ties en Sonia verrassen de lezer met haast elke brief. En ook het eind is verassend. Niet echt heel happy, maar wel hoopvol en realistisch.

‘P.S. Ik ben uw dochter’ is een prachtig brievenboek voor iedereen vanaf een jaar of 12. En zéker voor jongeren die om wat voor reden dan ook niet thuis kunnen wonen. En zeker óók voor (pleeg)ouders en begeleiders. Dus allemaal: lezen dit boek!

Lees ook van Mirjam Oldehave: ‘Voor jou 10 anderen’.
En van Jacques Vriens: ‘Achtste groepers huilen niet’.

Monique & Hans Hagen.

Andere boeken van deze schrijver

Info over deze schrijver

.
.