PippeloentjeAnnie M.G. Schmidt

Terug naar lijst
 

Pippeloentje

Titel: Pippeloentje
Auteur: Annie M.G. Schmidt
Uitgeverij: Querido, 2017
ISBN: 978 90 451 1686 0
Illustraties: Fleur van der Weel

Terug naar lijst

Pippeloentje, de eigenwijze berenkleuter

Beertje Pippeloentje is, naast de spin Sebastiaan en Dikkertje Dap, misschien wel de bekendste figuur uit de versjes van Annie M.G. Schmidt. Het beertje met de pet kwam al voor in Schmidts allereerste versjesbundel ‘Het fluitketeltje en andere versjes’ uit 1950. Pippeloentje is dus al bijna 70! Toch blijft hij voor altijd die eigenwijze berenkleuter die met de boot naar Engeland vaart.

Met ‘Pippeloentje’ is er nu een prentenboek waarin negen versjes over het beertje staan. Fleur van der Weel maakte er tekeningen bij. Het verhaal begint op de binnenkant van de kaft. Papa en mama beer zijn op weg naar hun nieuwe huis op de bergtop. Ze hebben verhuisdozen bij zich. Op het titelblad prikt papa beer in mama beers buik. Er is een kindje op komst! Dat kindje is beertje Pippeloentje. Al in de wieg heeft hij zijn rode, geruite mutsje op. We zien hoe mama beer haar baby wast, verschoont en voedt. We zien hoe papa beer zijn zoon leert lopen. Papa en mama beer lijken er een traditionele rolverdeling op na te houden. Mama is binnen en zorgt voor het huishouden; papa neemt Pippeloentje buiten mee op avontuur.

De tekeningen zijn gemaakt met rustige, wat vale kleuren. Daardoor hebben ze iets nostalgisch. Er zit ook een bepaalde textuur in, bijna alsof de bladzijden licht geschuurd zijn. De meeste tekeningen vullen de pagina, maar er zijn ook pagina’s met meerdere, kleine tekeningen die samen een kort verhaal vormen. Zo zien we hoe Pippeloentje ingebakerd wordt en hoe hij kennismaakt met allerlei dieren. De egel die Fleur van der Weel eerder tekende voor Bibi’s doodgewone dierenboek komt ook voorbij!

Er zit veel humor in de tekeningen. Bij het versje waarin Pippeloentje naar Engeland vaart, zien we hem dobberen in een bootje in de vijver. Papa beer probeert intussen tevergeefs een zalm te vangen. En, als papa en Pippeloentje samen voetballen, belandt de bal middenin een groene vijver vol eendenkroos. Pippeloentje staat er tot zijn middel in. Mama beer is er niet over te spreken:

Foei, zegt ze, dat kind van ons
zit vol modder en vol grind.
Wat een smerig berenkind!
Dat komt van het slootjespringen.
Altijd doe je stoute dingen!

De versjes van Annie M.G. Schmidt zijn inkijkjes in het leven van Pippeloentje. Het is knap hoe Fleur van der Weel die inkijkjes samenbrengt tot een verhaal. Dat ze dat verhaal al voor de geboorte van Pippeloentje laat beginnen is slim en origineel. De ‘ouderwetse’ kleuren en voorwerpen - gietijzeren pannen op een houtfornuis - passen goed bij de toon en leeftijd van de versjes. Dit sfeervolle prentenboek is kortom meer dan gelukt!

Rozemarijn.

Werd je blij van dit boek? Lees dan ook Jij en ik en mijn rode fiets van Jujja Wieslander.

Andere boeken van deze schrijver

Info over deze schrijver

.
.