Perenbomen bloeien witGerbrand Bakker

Terug naar lijst
 

Perenbomen bloeien wit

Titel: Perenbomen bloeien wit
Auteur: Gerbrand Bakker
Uitgeverij: Piramide, 1999
ISBN: 978 90 245 4899 6
Illustraties:

Terug naar lijst

Voor altijd 'zwart' spelen

Heb je wel eens geprobeerd je voor te stellen hoe het is om blind te zijn? Je afgevraagd hoe je je zou redden? Of het dan helemaal donker om je heen is? In het boek 'Perenbomen bloeien wit' van Gerbrand Bakker spelen de tweeling Klaas en Kees en hun kleine broertje Gerson een soort blindemannetje. Ze wonen samen met hun vader en hun hond in een oud huis op het platteland. In de tuin proberen ze met hun ogen dicht naar een bepaald doel te lopen: de regenton, de keukendeur of oude grafzerken achter het huis. Ze noemen het spelletje 'zwart'. Dat zei Gerson toen hij klein was en voor de eerste keer mee mocht doen met de anderen.

'Perenbomen bloeien wit' is een terugblik van Klaas en Kees op hun leven met Gerson. Het boek is vanuit hun oogpunt geschreven en begint al meteen heel onheilspellend:

'Vroeger speelden we het (spelletje zwart, red.). We hebben het jarenlang gespeeld. Tot een halfjaar geleden, toen speelden we het voor het laatst. Daarna had het weinig zin meer.'

Vlak voor Gersons veertiende verjaardag krijgen ze namelijk een auto-ongeluk. Gerson is de enige die er slecht aan toe is. Hij ligt in coma. Gelukkig komt hij bij, maar door het ongeluk is hij blind geworden.

Het boek lijkt daarmee een beetje op 'De wereld van Beer Ligthart' van Jaap ter Haar. Daarin wordt hoofdpersoon Beer ook blind door een ongeluk. Maar in tegenstelling tot Gerson geeft Beer niet op. Hij probeert het beste van de situatie te maken, terwijl Gerson niet kan accepteren dat hij blind is. Hij voelt zich geïsoleerd en opgesloten in zijn hoofd. Bakker beschrijft dat heel knap in een paar hoofdstukken die vanuit Gerons perspectief zijn geschreven, waardoor je zijn gedachten kunt lezen:

'Nog steeds heb ik weinig besef van tijd. Nog steeds weet ik niet of het dag of nacht is. Als ik mijn ogen wijd opensper, wordt het niet licht. Ik denk dat het erbij hoort, ik denk dat mijn lichaam stukje bij beetje zijn werking terugkrijgt.'

Gerbrand Bakker heeft met 'Perenbomen bloeien wit' een prachtig debuut geschreven. Hij beschrijft de omgeving, het weer en verschillende gevoelens zo echt en precies, dat hij je vanaf het begin de wereld van de drie broers intrekt. Je hebt meteen het gevoel dat je Gerson, Klaas en Kees kent. Je kunt hun gezichten bijna voor je zien. Dat maakt het een heel aangrijpend boek.

Het enige wat je de schrijver misschien kunt verwijten, is dat hij van Gerson wel een erg uitgesproken buitenbeentje heeft gemaakt. Hij voelt zich al zijn hele leven buitengesloten, hij wordt blind en daarbij is hij ook nog homoseksueel. Natuurlijk is dat mogelijk, maar het komt toch een beetje onrealistisch over; het zijn wel erg veel problemen die één jongen treffen. Maar dat is dan ook echt het enige minpuntje aan dit verder prachtige verhaal.  

Alexandra.

Andere boeken van deze schrijver

Info over deze schrijver

.
.