Op een morgen stond ze daarPer Nilsson

Terug naar lijst
 

Op een morgen stond ze daar

Titel: Op een morgen stond ze daar
Auteur: Per Nilsson
Uitgeverij: Leopold, 2013
ISBN: 978 90 258 6128 5
Illustraties:

Terug naar lijst

Een meisje dat naar appels ruikt

Extra. Dat betekent ‘buiten of boven het gewone’, volgens de woordenlijst van de Zweedse Academie. En dat is ze ook, de Extra uit het nieuwe boek van Per Nilsson. Op een morgen staat ze op het schoolplein van Tum-Tums school. Ze valt niemand op, maar Tum-Tum ziet haar en spreekt met haar. Het lijkt wel of ze uit de lucht is komen vallen, zo vreemd gedraagt ze zich. Het is een meisje dat plotseling blijkt te kunnen verdwijnen en dat een dikke, opgezwollen knie kan genezen met de lichte aanraking van haar hand.

Tum-Tum is ‘normaalvrolijk, normaalleuk en normaalvervelend’. Hij gaat twee avonden per week naar voetbaltraining en zijn ouders zijn gescheiden.

Hij heet trouwens Jezus. Mijn voetbaltrainer dus. Mama’s nieuwe man. Echt waar. Eigenlijk spreek je het uit als Ghesoes. Ik wissel het af. Soms zeg ik Ghesoes, soms Jezus. Vroeger had ik Mohammed, maar hij traint nu de meiden. Papa vond dat supergrappig en lachte superoverdreven lang. ‘Heb je Mohammed ingeruild voor Jezus? Hahahaha…’ ‘En Boeddha?’ vroeg papa toen hij eindelijk was uitgelachen. ‘Hoe bedoel je?’ vroeg ik. ‘Is er soms ook een trainer die Boeddha heet?’ gniffelde papa. ‘Nee. Die. Is. Er. Niet.’ Ik vond hem stomvervelend. Boeddha is namelijk geen trainer, hij is de dikke, chagrijnige conciërge bij ons op school.

Boeddha, Jezus en Mohammed, en een meisje dat zo bleek ziet als melk. Een meisje dat de regels van de normale wereld niet lijkt te kennen, dat een pizza eet bij Tum-Tum thuis en ineens in slaap valt in zijn bed. Een meisje dat naar appels ruikt en misschien wel wordt opgesloten door een vreemde goochelaar die aan de rand van het bos woont. Een meisje waarvoor Tum-Tum liegt tegen zijn ouders, vrienden en leraren, omdat hij wil weten wie ze is, omdat hij bang is voor wat er met haar kan gebeuren. Omdat hij hoopt dat ze het doodzieke dochtertje van zijn lievelingsjuf Mia Maria misschien wel kan genezen.

‘Op een morgen stond ze daar' is misschien niet zó geweldig goed als die andere boeken van Per Nilsson. Het boek is eerder 'normaalleuk', terwijl Nilssons andere boeken 'extraleuk' zijn. De woorden sleuren je niet met één ruk het boek in en je blijft niet met zweethanden achter als je de laatste bladzijde hebt omgeslagen. Toch gebeuren er dingen in het verhaal die alles behalve gewoon zijn en de hoofdpersoon betrekt je op een heel originele manier bij zijn gedachten. Het verhaal is een beetje raar, grappig en goed opgeschreven. 'Op een morgen stond ze daar' is een fijn boek voor zomaar een zondagmiddag. Of voor elke andere dag van de week waarop je zin hebt in een vreemd verhaal.

Lotte.

Een ander boek van Per Nilsson lezen? Ga dan op zoek naar 'Jij, jij en jij'.  

Andere boeken van deze schrijver

Info over deze schrijver

.
.