Omdat ik je zo graag zieMilja Praagman

Terug naar lijst
 

Omdat ik je zo graag zie

Titel: Omdat ik je zo graag zie
Auteur: Milja Praagman
Uitgeverij: De Eenhoorn, 2016
ISBN: 978 94 6291 141 3
Illustraties: Milja Praagman

Terug naar lijst

Wandelen door een bos van mensen

Er zijn ontelbaar veel verschillende mensen in de wereld. Lange mensen, korte mensen, dunne mensen, dikke mensen, donkere mensen, lichte mensen en alles wat daar tussenin zit. Ze dragen oorbellen, stropdassen, broeken, rokken, hebben krullen, zijn kaal of verschuilen zich onder een pet. Als je je huis uit stapt, zie je ze allemaal. En in 'Omdat ik je zo graag zie is dat is precies wat oma en Ibi doen. Samen gaan zij de stad in en daar gaat er een wereld voor Ibi open.

De eerste prent van de gebouwen in de stad heeft geen kleuren, dat komt nog. Maar het zijn vooral de mensen die kleur geven aan de stad. Terwijl Ibi oma stevig vasthoudt in onder andere de metro, het museum en het park, kijkt zij met grote ogen om zich heen. Ibi is maar klein en daarom ziet ze eerst vooral benen, maar daarna…

'Wat zijn er veel mensen. Heel veel verschillende mensen. Een bos van mensen.'

Ken je dat spreekwoord 'door de bomen het bos niet meer zien'? Dat betekent dat als je op de details let, je het grote plaatje niet meer ziet. In 'Omdat ik je zo graag zie' ziet Ibi beide. Zij ziet hoe mensen stuk voor stuk anders zijn, zoals ook geen enkele boom hetzelfde is. Maar wat die mensen wel allemaal gemeen hebben, is dat ze mensen zijn en zo samen het bos vormen. En dan ziet Ibi de verschillen even niet meer.  Schrijfster en illustratrice Milja Praagman geeft dat heel mooi weer door het bos van mensen net als de stad kleurloos te tekenen, als één massa.

'Omdat ik je zo graag zie' van Milja Praagman won niet voor niets een Zilveren Penseel 2017. Het maken van dit boek moet voor haar ook vast een feestje zijn geweest. De kleuren spatten van de pagina af en je kunt zien dat er op veel verschillende manieren getekend is. Fijne lijnen en grote ingevulde vlakken wisselen elkaar af, net als gekleurde en kleurloze prenten. Verschil mag er zijn! En niet alleen is het een boek met kleuren om op te eten, alsof je lekkerbekkend in een ijssalon staat, maar de boodschap is ook nog eens prachtig: liefde voor alle mensen. En natuurlijk kennen we allemaal mensen die éxtra speciaal voor ons zijn. Wie is dat voor oma denk je? Terwijl Ibi om zich heen kijkt, zie je als je goed oplet, dat oma op alle prenten maar oog heeft voor een ding. Als Ibi haar vraagt wat zij gezien heeft in de stad antwoordt ze:

'Ik keek, geloof ik, alleen maar naar jou.'

Kim.

Leestip: Wil je meer lezen van Milja Praagman? Pak dan ook  'Nog honderd nachtjes slapen' er eens bij!

Andere boeken van deze schrijver

Info over deze schrijver

.
.