Oma's rommelkamerBette Westera

Terug naar lijst
 

Oma's rommelkamer

Titel: Oma's rommelkamer
Auteur: Bette Westera
Uitgeverij: Hillen, 2005
ISBN: 978 90 857 6010 8
Illustraties: Barbara de Wolf

Terug naar lijst

Beetje vergeetachtig

Sofia is dol op haar oma. Maar oma wordt een beetje vergeetachtig; zo bestelt ze per ongeluk twee kalkoenen in plaats van één en weet ze niet meer waar ze dingen laat. De ouders van Sofia maken zich zorgen om oma, maar Sofia snapt niet waar ze zich zo druk om maken. Zij vergeet toch ook wel eens wat?

In ‘Oma’s rommelkamer’ van Bette Westera heeft Sofia écht de allerleukste oma van de hele wereld! Ze is tussen alle saaie en strenge volwassenen een echte bondgenoot, waarmee je spelletjes kunt doen, lekkere dingen kunt maken en bij in bed kunt kruipen. Vooral de rommelkamer, waar oma al haar oude spulletjes bewaard, is favoriet:

‘Oma’s rommelkamer staat vol grote en kleine dozen met leuke dingen erin. Knopen in allerlei kleuren, ansichtkaarten van kerken en stranden en besneeuwde bergen, met namen op de achterkant die niemand meer kan lezen, behalve oma. (…) Het bed heeft een kuil. Als je erin kruipt, rol je vanzelf naar het midden. Je kunt er ook op springen. Net als op een trampoline.’

Maar de ouders van Sofia maken zich zorgen om oma; ze willen haar in een bejaardenhuis stoppen, zodat verpleegsters op haar kunnen letten. Natuurlijk bedoelen ze het goed, maar aan de moeder van Sofia krijg je bijna een hekel; wat een dominante dame! En altijd maar zeuren over wat oma allemaal niet kan! Terwijl Sofia juist ziet wat oma nog wel kan:

‘Ja’, zegt oma zachtjes. ‘Ik heb verdriet.’
‘Waarom dan?’ vraagt Sofia. (…)
‘Ik weet het niet,’zegt ze. ‘Om de tulband die mislukt is. Om alles wat ik niet meer kan en niet meer weet. Om alle puzzelstukjes die ik niet meer op hun plaats krijg.’ (…)
‘De peertjes waren goed gelukt,’zegt Sofia. ‘En de pannenkoeken ook. En de gehaktballen.’
‘Ja,’ zegt oma. ‘Dat is waar’.

Wat zo fijn is aan dit boek, is dat je Sofia's oma niet leert kennen als aftakelende oude dame, maar juist als een heel lieve, oude oma, die we allemaal willen hebben. Westera haakt precies op het goede moment van haar verhaal in. Je kunt oma’s grijze haar bijna in je eigen neus voelen kriebelen en haar geur van versgebakken koekjes om je heen ruiken. Zo’n oma willen we allemaal wel! En hoewel Sofia’s oma in het boek wel achteruit gaat en vergeetachtiger wordt, wordt ons het moment dat ze écht dement is en niemand in haar omgeving meer herkent, bespaard. Zo is dit boek, dat van de Griffeljury in 2006 een Vlag en Wimpel (eervolle vermelding) kreeg, ook geschikt voor jongere kinderen. Bovendien kun je het boek dan toch nog met een blij gevoel, en na een traantje te hebben weggepinkt, dichtklappen.

Bianca.

Andere boeken van deze schrijver

Info over deze schrijver

.
.