Nog honderd nachtjes slapenMilja Praagman

Terug naar lijst
 

Nog honderd nachtjes slapen

Titel: Nog honderd nachtjes slapen
Auteur: Milja Praagman
Uitgeverij: Leopold, 2011
ISBN: 978 90 258 5712 7
Illustraties: Milja Praagman

Terug naar lijst

Feestelijk

‘Nog 100 nachtjes slapenis het Prentenboek van het Jaar 2013. De mensen die in de bibliotheek werken vinden dit prentenboek van Milja Praagman het mooist en leukst om voor te lezen. Wat vind jij?

Het duurt nog honderd nachtjes slapen totdat Dorus jarig is, maar ze wil nu al een feestje. Haar moeder is aan het werk achter de naaimachine en heeft het te druk om feest te vieren of om te spelen. Dorus mag van haar moeder knippen in een lap stof. Zonder dat Dorus het in de gaten heeft, knipt ze een mooie driehoek uit. En daar fleurt ze helemaal van op. Dat driehoekje ziet er namelijk uit als een vlaggetje, een verjaardagsvlaggetje. Dorus vraagt of ze nog meer mag knippen.

Mama is druk bezig. Er staat iets te pruttelen op het fornuis. En de telefoon gaat. “Ja hoor, ga maar lekker knippen,” zegt mama. Knip knip, doet Dorus. Knip knip knip.

Dorus vindt de stof op allerlei plaatsen: in de kast, buiten aan de waslijn, bij het politiebureau. ‘Knip, knip, knip…’

Schrijver en tekenaar Milja Praagman houdt zelf ook van knippen. Ze heeft haar knipsels voor dit prentenboek gebruikt. Een bed, een krukje, kussens, moeders jurk, ze zijn allemaal uitgeknipt en opgeplakt. De knipsels geven een bijzonder effect: het lijkt alsof ze niet echt bij de tekening horen. Datzelfde effect zit ook in het verhaal en maakt het spannend: Dorus heeft niet in de gaten dat ze iets verkeerd doet wanneer ze haar stoffen driehoeken knipt; jij weet dat wel.

Milja Praagman heeft ervoor gekozen geen of weinig achtergrond te tekenen. De vloer en de lucht bestaan vaak uit zachte, een beetje waterige tinten. Zo gaat alle aandacht naar Dorus en de driehoeken. De stoffen waaruit ze knipt, hebben juist opvallende kleuren en motieven; heel vrolijk en feestelijk. Zou er dan toch een feestje komen?

Dorus is aan het begin van het verhaal nog ongeduldig: ze wil niet langer wachten op haar verjaardagsfeestje. Je ziet haar op de eerste prent met een mooie feestmuts op voor haar knuffels zitten; ze kijkt sip. Daarna zie je steeds aan Dorus’ gezicht hoe ze zich voelt. Ze is opgetogen bij haar eerste vlaggetje en wordt steeds enthousiaster bij de andere vlaggetjes die volgen. Als er een agent voor haar deur staat met een hele stoet mensen achter hem, kijkt Dorus nogal beteuterd. Wat heeft ze fout gedaan? Eenmaal binnen ontdekken de onverwachte gasten wat er gebeurd is. Ze kunnen erom lachen en Dorus haalt opgelucht adem.

Als je graag jarig wilt zijn, dan duurt het wachten op die verjaardag altijd te lang. Heb jij dat ook? Lees dan in de tussentijd ‘Nog 100 nachtjes slapen’ en verzin net als Dorus een ander feestje.
 

Inger.

Leuk om ook te lezen: 'Feest!' van Arnoud Wierstra en 'Fanfare' van Sjoerd Kuyper.
 

Andere boeken van deze schrijver

Info over deze schrijver

.
.