Mijn opa is een boomKim Crabeels

Terug naar lijst
 

Mijn opa is een boom

Titel: Mijn opa is een boom
Auteur: Kim Crabeels
Uitgeverij: Lannoo, 2015
ISBN: 978 94 014 2951 1
Illustraties: Ingrid Godon

Terug naar lijst

Een boom als opa

Mensen kun je overal mee vergelijken, met dieren, met planten of met een boom.

De opa van het jongetje uit het boek ‘Mijn opa is een boom’, is groot en sterk. Die duw je niet zomaar even om. Opa weet heel veel van vogels, hij lijkt wel een vogelencyclopedie: ‘Blinde vinken zijn vogels zonder kop. Een wc-eend kan niet vliegen! Mijn oma is zijn duifje en haar zus dat is een kip’. Natuurlijk is opa geen echte boom. Want bomen kunnen niet lachen en spelen, en dat doet opa juist wel. Het jongetje houdt heel veel van zijn opa. Ze hebben samen veel plezier, lachen, praten, spelen en zingen de hele dag door.

Op een dag doet opa iets wat de jongen hem nog nooit heeft zien doen. Hij gaat zitten, hij is moe. Aan het eind van de zomer zit opa nog steeds in zijn stoel: ‘Mijn opa zit vol groeven. Zijn huid lijkt wel van schors. Zijn handen zijn knoesterig. Zijn benen zijn ruw’. Opa lijkt nu echt een boom. Omdat opa zo weinig drinkt, vult de jongen een gieter en maakt hij opa’s voeten nat. Want zo geef je een boom water. Opa kan niks meer zeggen, hij zit maar in zijn stoel. Gelukkig kan hij hem nog wel knuffelen.

Nu opa toch een boom is, mag er best een vogeltje op opa’s hoofd landen. Het is een geluksvogel, dat ene vogeltje dat zijn nestje mag maken op opa’s hoofd.

De tekst van Kim Crabeels lijkt wel een gedicht. Dat komt vooral doordat opa met een boom wordt vergeleken. De vergelijkingen zijn mooi gevonden. Door het hele verhaal komen deze vergelijkingen terug. Bijvoorbeeld als opa lang in zijn stoel zit, is hij volgens de jongen wortel aan het schieten. De oren van opa groeien almaar door. Die worden vergeleken met elfenbanken. Het is ook mooi gevonden dat vogels nesten maken in bomen. De grapjes met de weetjes over de vogels zijn goed bedacht. Het verhaal is een beetje droevig, ook al wordt er niet echt gezegd hoe het verhaal afloopt.

De tekeningen van Ingrid Godon zijn erg groot en wild. Met grote lijnen zijn de tekeningen gemaakt. Het is knap hoe met een enkele streep en twee lijnen toch een vogel wordt uitgebeeld.  In de tekeningen komen vooral de kleuren groen, blauw en geel voor en af en toe een beetje rood. Vaak zie je een boom op de achtergrond. Doordat delen van de tekeningen met een soort stempel zijn gemaakt, kun je er vaak nog doorheen kijken. Dat is erg bijzonder. Hierdoor lijkt het alsof de tekeningen niet helemaal af zijn.

Wil je een lekker groot boek lezen over een jongen en zijn opa? Dan moet je ‘Mijn opa is een boom’ zeker een keer lezen!

Ingrid vd H.

Vond je dit boek leuk? Lees dan ook ‘Zo groot als papa’ van Bettie Elias.

Andere boeken van deze schrijver

Info over deze schrijver

.
.