Mama! Waar heb jij het geluk gelaten?Ted van Lieshout

Terug naar lijst
 

Mama! Waar heb jij het geluk gelaten?

Titel: Mama! Waar heb jij het geluk gelaten?
Auteur: Ted van Lieshout
Uitgeverij: Leopold, 2005
ISBN: 978 90 258 4639 8
Illustraties:

Terug naar lijst

Verjaardagsgeheimen en verdwaald geluk

Jarig zijn is het fijnste wat er is. Of eigenlijk, bijna jarig zijn… Uitnodigingen maken, taartjes bakken, slingers ophangen en natuurlijk: een verlanglijstje maken! Wat is het spannend om te bedenken wat je zult krijgen… Voor Ella in ‘Bijna jarig’ is het een beetje te spannend. Ze weet dat er boven op zolder een geheim is, want daar mag ze niet komen. Maar ze moet nog zeven dagen wachten tot ze jarig is!

Imme Dros schrijft in korte, heldere zinnen. Harrie Geelen maakte er prachtige schilderingen bij. Elke bladzijde is heerlijk om naar te kijken. Schrijfster Dros bouwt de spanning mooi op. Zo lees je hoe Ella en haar vriendin Lucy op de ladder van de timmerman klimmen, omdat hij zo ver weg kan kijken. Veel verder dan zij kunnen zien als ze schommelen. Samen klimmen ze op het dak. Ella kijkt per ongeluk door haar eigen zolderraam: ‘Er staat een poppenhuis bij de deur. Bij de deur die dicht moet blijven. Ella wordt koud en het is niet eens koud. Het is warm, de zon schijnt.’ Ella heeft zo een geheim over het andere geheim. Bijna jarig zijn is opeens helemaal niet leuk meer… Gelukkig bedenkt ze uiteindelijk zelf een oplossing. Dit fijne prentenboek heeft de Zilveren Griffel 2006 zeker verdiend!

Een ander boek dat bekroond is met de Zilveren Griffel 2006 is ‘Mama! Waar heb jij het geluk gelaten?’ van Ted van Lieshout. In dit poëzieprentenboek is enorm veel te kijken en te lezen. Zo gaat het over een ijsje dat zo van het papier lijkt te druppen, lees je hoe een kind wacht op de zee en tekende Van Lieshout duizenden visjes die in de oceaan zwemmen. Van Lieshout gaat moeilijke, soms zware onderwerpen niet uit de weg. Zijn gedichten gaan vaak over vaders en moeders. Die verzen zijn leuk en lief, maar ook heftig, bijvoorbeeld het gedicht over een kind dat zich afvraagt wat het moet doen als hij zijn moeder dood zou vinden. Dat zijn dingen waar je vast wel eens aan denkt, maar waar je liever niet bij stilstaat. Van Lieshout doet dat wel, en dat is best gewaagd. Maar daarmee zegt hij ook dat die gedachten en angsten normaal zijn, ook al zou je ze liever wegstoppen.

Ondanks dat Van Lieshout zijn gedichten niet eindigt met ‘en ze leefden nog lang en gelukkig’, geeft hij ze wel iets luchtigs mee. Een kind dat op zijn moeder wacht, bedenkt dat het maar beter binnen kan blijven: ‘want misschien zouden overal uit de huizen/ de verkeerde moeders komen hollen/ en dan vind ik de mijne nooit meer tussen/ al die hopeloze losse moeders in de regen.’ Die humor hebben de beladen gedichten wel nodig, maar gelukkig trakteert Van Lieshout de lezer als vanouds ook op prachtige zinnen en bijzondere tekeningen.

Juulke.

Andere boeken van deze schrijver

Info over deze schrijver

.
.