Lieve LangbeenJean Webster

Terug naar lijst
 

Lieve Langbeen

Titel: Lieve Langbeen
Auteur: Jean Webster
Uitgeverij: Leopold, 2011
ISBN: 978 90 216 6896 3
Illustraties:

Terug naar lijst

Lange benen en een stapel brieven

Op de kaft van ‘Lieve Langbeen’ staat een langgerekte schaduw van een deftige man met hoge hoed. Wie is die man? Tsja, die vraag stelt het weesmeisje Jerusha Abbot zich iedere dag.
Jerusha verdient haar kost en inwoning in het weeshuis met schoonmaken. Plotseling krijgt ze te horen dat een rijke weldoener haar de kans wil geven om naar de universiteit te gaan, omdat ze op school een veelbelovend opstel heeft geschreven. Misschien kan ze wel schrijfster worden! De man wil alles voor haar betalen, maar wel onder voorwaarde dat ze hem elke maand een brief schrijft. Hij zal haar niet terugschrijven, en ze mag ook niet weten wie hij is, of hoe hij heet.

Als je nu denkt dat het weesmeisje Jerusha deze man elke maand een brave, dankbare brief schrijft zonder nieuwsgierige vragen te stellen, dan heb je het mis! Het boek bestaat uit brieven van Jerusha, waarin ze dan weer braaf en dankbaar is en dan weer boos, nieuwsgierig en brutaal. Ze krijgt geen brieven terug en ze weet haar hele studententijd niet wie nu die geheimzinnige weldoener is.
Het enige wat ze ooit van hem heeft gezien, is zijn lange schaduw. Daarom noemt ze hem ‘Lieve Langbeen’. Maar hoe zou Langbeen er toch uitzien?

19 december
Lieve Langbeen,
U heeft nooit antwoord gegeven op mijn vraag, terwijl die toch zo belangrijk is.
BENT U KAAL?

De brieven van Jerusha zijn origineel en creatief. Je moet er vaak hardop om lachen. Ook zijn de brieven soms een beetje triest: je kunt goed merken hoe eenzaam Jerusha is en hoe graag ze ooit eens een brief terug zou ontvangen van deze man die ze toch een beetje als familie beschouwt. Op een dag fantaseert ze zelfs dat hij haar oma is, want: ‘een oma is zo’n benijdenswaardig familielid’.
 

‘Lieve Langbeen’ is een Amerikaans boek en het is al honderd jaar oud! Het is ongelofelijk hoe fris en grappig de brieven van Jerusha ook in onze tijd nog zijn. Tegelijkertijd is het interessant om te lezen hoe anders het leven honderd jaar geleden was. Vrouwen mochten toen bijvoorbeeld niet stemmen en waren vaak erg afhankelijk van mannen. Jerusha verzet zich hiertegen en dat is mooi om te zien. Maar is het dan toch niet ergens een beetje jammer dat het boek zo zoetsappig eindigt? Wat zeg je daar? Sssst, nog niet verklappen!
 

Jerusha vertelt honderduit over wat ze allemaal leert. Soms is dat misschien een beetje moeilijk en snap je het niet allemaal. Maar dat maakt helemaal niks uit! Hoe heerlijk is het dat er nog zoveel te leren valt. Jerusha geniet er in ieder geval met volle teugen van. En dat allemaal dankzij die Lieve Langbeen!

Lotte.

Als je dit boek leuk vond, dan vind je misschien ook ‘Het grote misschien’ leuk! 
 

Andere boeken van deze schrijver

Info over deze schrijver

.
.