Kameel weet het zekerLenneke Westera

Terug naar lijst
 

Kameel weet het zeker

Titel: Kameel weet het zeker
Auteur: Lenneke Westera
Uitgeverij: Lemniscaat, 2019
ISBN: 978 90 477 0977 0
Illustraties: Peter-Paul Rauwerda

Terug naar lijst

Een kameel in je hart

Ben jij wel eens ergens geweest waar je helemaal niet wilde zijn? Op een plaats waar je maar aan één ding kon denken: ik-wil-terug-naar-huis.
Kameel wel. Op een ochtend wordt hij wakker op een plaats zonder warm woestijnzand, maar met dikke grijze wolken in de lucht. Hij zit achter een hek, bij drie vreemde kamelen. Kameel weet niet waar hij is, maar hij weet één ding zeker: hij wil hier weg.

Het regent pijpenstelen (…). Kameel draait zijn hoofd weg. Tranen druppelen uit zijn grote bruine ogen. Het is niet te zien. Want Kameel druipt over zijn hele gezicht. En over zijn hele lijf.
Nog nooit heeft Kameel zoveel gedropen.


Wie ‘Kameel weet het zeker’ leest, begrijpt al snel wat er aan de hand is: Kameel is vanuit zijn warme woestijn ontvoerd, en daarna verkocht aan een dierentuin in Nederland.
Gelukkig staat er de eerste dag al een jongetje aan de andere kant van het hek. Hij heet Vos en hij heeft de droevigste ogen die Kameel ooit heeft gezien. Kameel en Vos sluiten vriendschap en Vos belooft Kameel dat hij hem terugbrengt naar de woestijn.

Heel rustig vertelt Lenneke Westera het verhaal van Kameel en van Vos, zo rustig dat het lijkt of je tijdens het lezen kalmpjes op de rug van een kameel door de woestijn schommelt. Stap voor stap ga je mee; eerst naar die kille akelige dierentuin, dan door een gat in het hek naar de moestuin van Vos’ opa. Daar mag Kameel in het tuinhuisje logeren. Het ruikt er als in een oase, denkt Kameel. Het geluk past nauwelijks in zijn buik.
Tenslotte gaat Kameel mee in een vliegtuig, naar Egypte, waar de zon zo mooi ondergaat in de woestijn. En waar de stilte de lucht vult. Met geheime verhalen.

Er staat veel mooie, kleine zinnetjes in ‘Kameel weet het zeker’. Maar minstens zo mooi zijn de gekleurde illustraties van Peter-Paul Rauwerda. Vanaf de kaft kijkt Kameel je al met zijn glanzende ogen aan. Bij de eerste tekening in het boek voel je Kameels heimwee, als hij in de grauwe dierentuin naar een sprieterig boompje kijkt. Wanneer Vos zijn vriendje wordt, klaart de lucht lichtblauw op en eenmaal in opa’s tuinhuis droomt een heel tevreden Kameel op een kleurrijk kleed over de woestijn.

Vos’ opa is kortgeleden doodgegaan en daarom heeft Vos veel verdriet. Van Kameel moet hij nu ook afscheid nemen. Dat valt hem zwaar.

‘Niets blijft bewaard,’ zegt Kameel. ‘Alleen wat in je hart zit.’ (…)
‘Er past veel in mijn hart,’ fluistert Vos. ‘Een hele kameel. En zelfs meer.’


Wat denk je: blijven na het lezen van dit boek Kameel en Vos ook in jouw hart zitten?

Lidewij.

Wil je nog een boek lezen waarin een mens en een dier heel erg dol zijn op elkaar? Lees dan de recensie van Olle van Guus Kuijer.

Andere boeken van deze schrijver

Info over deze schrijver

.
.