Jonge VliegerEllen van Velzen

Terug naar lijst
 

Jonge Vlieger

Titel: Jonge Vlieger
Auteur: Ellen van Velzen
Uitgeverij: Lemniscaat, 2013
ISBN: 978 90 477 0398 3
Illustraties:

Terug naar lijst

Jonge Vlieger

Vliegers vond ik vroeger iets magisch. Nog steeds eigenlijk. Hoog in de lucht, dansend op de wind. Prachtig om naar te kijken. Al was het niet echt voor mij weggelegd. Ik herinner me vooral het vele rennen, vliegers in de bomen of de afgebroken vliegertouwen.

Ellen van Velzen neemt ons in het boek ‘Jonge Vlieger’ mee naar een klein plaatsje dat beschermd wordt door honderden vliegers. Dag en nacht hangen ze boven het dorp, al zo lang iedereen zich kan herinneren. Twee mysterieuze mannen, de vliegeraars, houden ze in de lucht, repareren ze en zorgen zo dat het dorp veilig blijft.

Dat is direct het eerste waar ik erg blij van word: de magie van de vliegers. Via de vliegerlijnen komen de goede geesten omlaag, die dorpelingen willen helpen. En de kwade geesten? Die willen daar helemaal niet zijn, bij al die vervelende mensen in het dorp, dus zij gebruiken de vliegerlijnen voor een enkele reis naar boven.

Een goed systeem. Alleen een beetje te goed. Want de mensen in het dorp geloven het eigenlijk niet meer. Die vliegers zijn helemaal niet zo belangrijk. Bijgelovige praatjes. Er gebeurt toch nooit wat. Bovendien vinden ze de twee vliegeraars maar vreemd. Het zijn buitenbeentjes die in hun eigen toren wonen. Ze zonderen zich helemaal af van de anderen. Oude Vlieger lijkt af en toe nog wat contact met de dorpelingen te hebben, maar Jonge Vlieger niet. Iedereen is eigenlijk een beetje bang voor hem.

Een dorp, twee mysterieuze figuren en vele vliegers, maar uiteindelijk is dit een verhaal over Jani.

Jani is een jongen, met één goede vriendin: Maan. Verder heeft hij niet zoveel met de anderen. Ze pesten hem wel eens en hij vindt het niet leuk om met ze op het plein te spelen. Wat hij wel leuk vindt, zijn de vliegers. Hij gelooft er nog in. Iedere dag kijkt hij naar boven en raakt hij bevangen door het prachtige uitzicht. Ze lijken hem te roepen. Ze vragen zijn aandacht. Het is dan ook geen verrassing als Jani in de leer mag bij de vliegeraars. Leuk!

Ja, maar ook nee. Vanuit het bos klinken vreemde dierlijke kreten die het hele dorp ongerust maken, één van de dorpelingen verongelukt en Jani laat ook nog eens een vlieger wegvliegen waar hij flink voor gestraft wordt. En tot overmaat van ramp is hij als vliegeraar nu helemaal een buitenbeentje, zelfs zijn vriendschap met Maan komt onder zware druk te staan. Want ook zij gelooft niet meer in de vliegers.

Het verhaal speelt zich op één plek af: in het dorp (oké, soms ook er buiten) en dat vind ik heel fijn. In veel fantasievolle verhalen worden hele wereldreizen afgelegd, moeilijke opdrachten voltooid of draait het om een magisch voorwerp waar iedereen achteraan jaagt. Hier niet. Gewoon lekker in één dorp en dat bevalt mij prima. Of het dan niet saai wordt? Welnee. Een dorp met allemaal vliegers erboven, dat wordt toch nooit saai? Kom op zeg.

Al heb ik toch ook twee kleine aanmerkingen...

De eerste gaat over het gevaar uit het bos. Dit zit er de hele tijd, maar pas vrij laat komt dit echt tot een climax. En dan gaat het ineens ook heel snel. Wat mij betreft had deze actie wel wat meer door het hele verhaal mogen zitten. Maar als ik hier een te groot punt van ga maken, dan doe ik afbreuk aan het verhaal dat Ellen ons over Jani vertelt. Dat is namelijk op zichzelf al de moeite waard. Over zijn vriendschap met Maan, de afzondering van de rest van het dorp en over zijn langzaam steeds sterker wordende band met de vliegeraars. Dit steeds met de dreiging vanuit het bos op de achtergrond.

De andere aanmerking is niet voor Ellen, maar voor haar uitgever. Een verhaal over een dorp met honderden vliegers erboven, en dan geen illustraties in het boek? Echt superjammer! De voorkant is al prachtig. Waarom dan niet wat afbeeldingen in het boek stoppen? Al waren het er maar een paar...

Ik heb 'Jonge Vlieger' met veel plezier gelezen. Ook echt door het einde, maar daar mag ik helaas niets over zeggen. Wil ik ook niet. Dat is echt iets wat je zelf moet beleven.

Pieter Koolwijk.

Andere boeken van deze schrijver

Info over deze schrijver

.
.