Ik ben Polleke hoor!Guus Kuijer

Terug naar lijst
 

Ik ben Polleke hoor!

Titel: Ik ben Polleke hoor!
Auteur: Guus Kuijer
Uitgeverij: CPNB, 2001
ISBN: 978 90 743 3665 9
Illustraties:

Terug naar lijst

De grootste boekenheldin van dit moment: Polleke!

Ze is gek, ze is lief, ze is tot over haar oren verliefd, ze is grappig, ze is mooi en…ze is dichter. Ik heb het natuurlijk over de grootste boekenheldin van dit moment: Polleke! Speciaal voor de kinderboekenweek van 2001 schreef Guus Kuijer het vijfde deel 'Ik ben Polleke hoor!' van zijn inmiddels mateloos populaire Polleke-reeks.

Pollekes Marokkaanse vriendje Mimoen is op vakantie naar zijn geboorteland, dus ze moet zichzelf vermaken. En dat lukt best. Met dichten natuurlijk. Polleke dicht over alle dingen die ze meemaakt. Op de gekste momenten komen er opeens een paar 'poëtische' zinnen in haar hoofd. En Polleke heeft nogal wat om over te dichten! Ze heeft een behoorlijk gek en druk leven. Haar moeder is getrouwd met haar meester, ze moet haar Mexicaanse vriendin Consuelo nog steeds Nederlands leren, Mimoen is een Marokkaan en mag niet met een Nederlands meisje trouwen, ze moet haar oma en haar kalf (dat ook Polleke heet) vaak bezoeken en haar vader Spiek loopt rond in grote soepjurken omdat hij net naar Nepal is geweest.

Polleke schijnt er zelf niet heel veel last van te hebben dat ze zo'n ongebruikelijk leven lijdt. Ze weet altijd weer het vrolijke en leuke van de dingen die ze meemaakt in te zien. Toch is het niet alleen maar een vrolijk en gek boekje. Pollekes opa is net overleden. Na in deel vier 'Met de wind mee naar de zee' het verdriet van Polleke over de dood van haar opa heel raak te hebben beschreven laat Guus Kuijer nu zien hoe Polleke zoekt naar een manier om dat verdriet een plek te geven. Iedereen om haar heen lijkt te weten hoe ze haar verdriet moet verwerken. Dat is voor Polleke erg verwarrend.

Geloven is iets moeilijks. Sinterklaas gooit de pakjes door de schoorsteen. Musjes brengen stukjes brood naar opa. Als we samen mediteren wordt het vrede. We zien elkaar terug in de hemel. Zulke dingen. Ik snap het niet en ik vind het niet leuk. Ben ik de enige die dat soort dingen niet begrijpt? Ben ik alleen op de wereld? Hallo? Is daar iemand?

          Wat zou het leuk zijn als het kon,
          Dat opa hier te liggen lag
          Zo lekker in de zon
          En dat hij je dan zag
          En met je praten kon!

          'Hoe oud ben je nu, mijn lieve meid?
          Bijna dertien opa.
          'O hemeltje, wat vliegt de tijd!'

Guus Kuijer heeft met dit kinderboekenweekgeschenk in de eerste plaats weer een prachtig vervolg aan de Polleke-reeks toegevoegd. Daarnaast is het zo geschreven dat het goed te begrijpen is voor iemand die de reeks niet kent. Leuker is natuurlijk wel als je eerst de andere Polleke-boeken leest, zodat je precies weet wat er aan dit verhaal is voorafgegaan.

Bas.

 

Andere boeken van deze schrijver

Info over deze schrijver

.
.