Ieke en de brieventovenaarCees van Roosmalen

Terug naar lijst
 

Ieke en de brieventovenaar

Titel: Ieke en de brieventovenaar
Auteur: Cees van Roosmalen
Uitgeverij: Afijn, 2003
ISBN: 978 90 593 3036 8
Illustraties: Harmen van Straaten

Terug naar lijst

Wint het moddermannetje of de tovenaar?

Iedereen vindt het leuk om post te krijgen, maar Ieke krijgt wel heel aparte post. De brieven worden niet door de postbode gebracht, maar liggen opeens zomaar ergens in huis. Ieke vindt er dan één op de trap, of op de vloer voor de wc. En toevallig gaat de brief steeds over iets dat Ieke dwars zit. Er staat nooit een afzender op. Maar Ieke weet toch wel wie de brieven stuurt: de brieventovenaar.

Je moet veel van lezen houden om 'Ieke en de brieventovenaar' te kunnen waarderen. De stukken waarin beschreven wordt hoe Ieke worstelt met haar onzekerheid, zijn in mooie, directe taal geschreven. Maar de brieven die Ieke krijgt, zijn poëtisch en de verhaaltjes die erin staan, lijken niet altijd logisch. De lezer moet net zoveel fantasie hebben als Ieke zelf om te begrijpen waarom de brief geschreven is.

Ieke vindt de brieventovenaar aardig. Hij begrijpt haar precies en zijn brieven geven haar wat meer zelfvertrouwen. Dat is ook wel nodig, want het moddermannetje (alleen Ieke kan hem zien) pest haar steeds, waardoor ze onzeker wordt. Ze schrijft bijvoorbeeld niet goed en het moddermannetje zorgt ervoor dat haar sommen mislukken.

Ieke is best vaak onzeker. Dit komt ook doordat haar vader in een rolstoel zit, en mensen hem regelmatig nastaren of zielig vinden. Ieke vindt haar vader helemaal niet zielig: hij is bijna altijd thuis als zij uit school komt en ze kan leuk met haar vader spelen. Maar Ieke merkt ook wel dat het niet altijd fijn is. Haar vader is steeds vaker moe, waardoor hij overdag op bed moet rusten. Dan is er voor Ieke niets aan. Ze moet alleen spelen en heel stil zijn. Aan het eind van het boek ligt de vader van Ieke in het ziekenhuis. Ieke besluit om brievenfee te spelen voor haar vader.

Helaas heeft het boek niet echt een kop en een staart. Het gaat over de onzekerheid van Ieke, die langzaam maar zeker minder wordt. Maar lijkt alsof schrijver Cees van Roosmalen in dit boek met name wilde schrijven over de ziekte van de vader van Ieke. De auteur weet waar hij het over heeft: hij heeft zelf een spierziekte. Van Roosmalen heeft meer boeken geschreven, maar dit is zijn eerste kinderboek.

'Ieke en de brieventovenaar' ziet er aantrekkelijk uit, dankzij de tekeningen van Harmen van Straaten. Hij heeft het omslag geïllustreerd en er staat een aantal paginagrote tekeningen in het boek. Het is maar de vraag of kinderen het verhaal mooi zullen vinden. Daarvoor bevat het te weinig spanning.
 

Maartje.

Andere boeken van deze schrijver

Info over deze schrijver

.
.