Hondje, de enige echteYvonne Jagtenberg

Terug naar lijst
 

Hondje, de enige echte

Titel: Hondje, de enige echte
Auteur: Yvonne Jagtenberg
Uitgeverij: Rubinstein, 2015
ISBN: 978 90 4761 6849
Illustraties: Yvonne Jagtenberg

Terug naar lijst

Hondje is geen paspophondje

In ‘Hondje, de enige echte’ volgen we de belevenissen van Hondje. En Hondje is niet zomaar een hondje: nee, hij is ‘een hondje van zichzelf’! Hondje heeft geen baas en geen huis, maar dat vindt hij niet erg. Zo kan ‘ie lekker elke dag doen waar hij zelf zin in heeft, zoals worsten eten, op bezoek gaan bij de oude dame en eenden en katten pesten.

Wat zo leuk is aan Hondje, is dat hij een écht hondje is. Hij is bijvoorbeeld dol op de ‘plasboom’ in het park en poept en plast er heerlijk op los. Dat is erg grappig om (voor) te lezen en zorgt voor veel melige momenten.

Er vallen gele blaadjes zomaar op de grond. Hondje kijkt omhoog. Dat is raar. 
Hij plast en er valt een blad.
Hé, denkt Hondje, dat komt door mij.
Van gele plasjes worden de blaadjes geel.

En als de slager hem geen worstje wil geven ... dan zal Hondje wel even laten merken wat hij daar van vindt!

Hondje gaat zitten op de stoep. Hij draait een worstje. Een bruin worstje voor de slager. Een dikke drol die stinkt. 
Tevreden loopt hij weg.
Zo, dat lucht op.

Soms vindt Hondje het wel lastig dat hij geen baasje heeft. In de winter is het bijvoorbeeld erg koud. Gelukkig vindt Hondje altijd een oplossing. Zo krijgt hij bij de hondenkledingzaak een mooi warm jasje te pakken, maar uiteindelijk besluit Hondje toch dat hij ‘geen paspophondje’ is. Weg met dat stomme ding! En tijdens het enge vuurwerk met Oud en Nieuw, kruipt Hondje op de bank bij de oude dame, zijn grote vriendin. Als Hondje te veel honger heeft, lost hij dat ook makkelijk op. Hij gaat op zoek naar etensgeuren en eet daarna met liefde verjaardagstaarten en omgevallen ijsjes voor iemands neus op.

De verhaaltjes over Hondje zijn dus enorm leuk. Maar bekijk de tekeningen die schrijfster Yvonne Jagtenberg maakte ook aandachtig. De tekeningen van Hondje lijken op het eerste gezicht simpel, met eenvoudige vormen en felle kleuren. Maar dat is schijn, want over de tekeningen is eigenlijk heel goed nagedacht. De illustraties sluiten namelijk perfect aan bij de tekst. De avonturen van Hondje zijn onbezorgd, een beetje knullig en vrolijk. En ook van Jagtenbergs tekeningen word je gewoon heel blij. Kijk maar eens naar Hondjes trotse gezicht als hij denkt dat de blaadjes zo mooi geel worden van zijn plas. Of naar de grappige jasjes die Hondje aantrekt in de hondenkledingzaak en het verwarde gezicht dat hij daarbij trekt: Hondje vindt het maar niks!

Dat ‘Hondje, de enige echte’ een Zilveren Penseel 2016 kreeg is dus heel terecht. Jagtenberg zal deze mooie prijs vast flink gevierd hebben met haar eigen hondje meneer Boymans, waarop Hondje is gebaseerd.

Lizan. 

Leestip: ‘Het boek zonder tekeningen’ van B.J. Novak heeft dan weliswaar geen illustraties zoals ‘Hondje, de enige echte’, maar gieren van het lachen doe je bij dit boek ook!

Andere boeken van deze schrijver

Info over deze schrijver

.
.