Het schorpioenkindRiana Scheepers

Terug naar lijst
 

Het schorpioenkind

Titel: Het schorpioenkind
Auteur: Riana Scheepers
Uitgeverij: Lannoo, 2003
ISBN: 978 90 209 5420 3
Illustraties:

Terug naar lijst

Oei, het is een meisje!


'Niemand dacht dat ik het kon horen. Maar ik hoorde het toch.' Dit is de openingszin uit het boek 'Het schorpioenkind', geschreven door Riana Scheepers. Een openingszin die bijzonder nieuwsgierig maakt en die smaakt naar snel verder lezen. Scheepers, die uit Zuid-Afrika komt, won met het boek de Zuid-Afrikaanse 'ATKV kinderboekenprys'.

Gideonette wordt twee maanden te vroeg geboren. Ze is dun en iel en weegt nauwelijks één kilo. Bovendien rekende vader ook nog op een stoere jongen, een Gideon. Als Gideonette tien minuten oud is, hoort ze de enorme teleurstelling van haar vader 'Dat hoopje sprinkhanenbotjes. Is dat een kind? Mijn kind?'

De kraamzuster is er van overtuigd dat dit iele scharminkeltje een echte vechter is. Op dat moment besluit Gideonette die woorden op te volgen. Haar ouders dopen haar Gideonette Diederika de la Rey, maar ze gedraagt zich als een echte Gideon. Ze groeit op in Zuid-Afrika op de boerderij 'Langverwacht'. Met meisjes speelt ze niet, wel met buurjongen Bhubesi. Samen halen ze een hoop kattenkwaad uit in en om de boerderij: ze roken stiekem en gaan op konijnenjacht. De eerste twee hoofdstukken zijn vlot geschreven. Daarna verdwijnt de vaart uit het verhaal. Totdat vader plotseling sterft. Dan schrijft Scheepers een krachtig vervolg.

Gideonette en haar moeder verhuizen naar de stad. Ze kan niet wennen en mist de boerderij en Bhubesi. Ook op school lukt het haar niet zich aan te passen. Dit blijkt bijvoorbeeld uit het fragment waar iedereen zijn knuffeldier mag meebrengen naar school en Gideonette een schorpioen meeneemt. Aan het eind van het schooljaar gaat moeder terug naar de boerderij en moet Gideonette naar een kostschool. In de weekenden komt ze thuis en later - als ze groot is - zal 'Langverwacht' haar thuis zijn. Scheepers zorgt voor een happy end. Het was mooier geweest als Gideonette nog moest strijden om één van haar levensdoelen te volbrengen.

Riana Scheepers heeft een boeiend boek geschreven waarin vooral het karakter van Gideon(ette) goed uit de verf komt. Het verhaal is geschreven vanuit Gideonette. Wanneer je het verhaal leest, krijg je sympathie voor deze ontembare wildebras, die haar vechtlust haalt uit de moeilijke start van haar leventje. De vriendschap tussen het blanke meisje en de zwarte Afrikaanse jongen en de hechte band met haar grootouders is mooi uitgewerkt. Gelukkig ontbreekt de humor niet, als tegenhanger van de tragische dood van Gideonettes vader en haar eenzaamheid na de verhuizing naar de stad. 'Het schorpioenkind' is geen spetterend avonturenboek. Het is mooi van taal en beeld en daardoor interessant voor de gevorderde lezer.


Ton.

 

Andere boeken van deze schrijver

Info over deze schrijver

.
.